Επισκεφτείτε το ΜπλεΜήλο όπου μαζί με τον Στέφανο Αθανασιάδη και τον Τηλέμαχο Χορμοβίτη γράφουμε ένα blog που ανανεώνεται καθημερινά. Συνέχεια

Δευτέρα 30 Ιουνίου 2008

Λόγια σε τιμή ευκαιρίας


[Η στήλη που γράφω κάθε Τρίτη στον Ανεξάρτητο]

Η ανακοίνωση του τοπικού ΚΚΕ δεν μας δίνει καμία πληροφορία που να δείχνει ότι η αστυνομία έκανε κάτι το μεμπτό. Η όλη διαδικασία που ακολούθησε ή αστυνομία ήταν διαδικασία ρουτίνας που αν δεν την ακολουθούσαν θα σήμαινε ότι δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους.
Επομένως γεννάται το ερώτημα πιο είναι ο λόγος που εξέδωσε αυτή την ανακοίνωση το τοπικό ΚΚΕ. Από ότι φαίνεται οι σύντροφοι αισθάνονται υπεράνω του νόμου. Μάλλον οι κύριοί του ΚΚΕ έχουν ασυλία και μπορούν να επιλέγουν ποιους νόμους προτίθενται να ακολουθήσουν.

«Η Ν.Ε του ΚΚΕ Κεφ/νιάς – Ιθάκης και το αντίστοιχο Ν.Σ. της ΚΝΕ καταγγέλλουν την άνευ λόγου κλήση του μέλους της ΚΝΕ Μιχάλη Βεντούρα από το αστυνομικό τμήμα Ιθάκης με αφορμή το κλέψιμο ενός υπολογιστή από ένα εργαστήριο του Ε.Λ. Ιθάκης σε περίοδο κατάληψης του σχολείου τον Οκτώβρη του 2006.»
- Ν.Ε του ΚΚΕ Κεφ/νιάς – Ιθάκης

Η αξία των λόγων έχει πέσει δραματικά, ίσως πιο κάτω ακόμα και από το δολάριο.
Ο καθένας λέει ό,τι θέλει, όποτε το θέλει, έστω και αν αυτά που λέει δεν στοιχειοθετούνται. Η ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής του ΚΚΕ στην Κεφαλλονιά είναι ένα κλασσικό παράδειγμα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΚΚΕ, το μέλος της ΚΝΕ, Μιχάλης Βεντούρας, συμμετείχε, ή καλύτερα πρωτοστάτησε, στην κατάληψη του Ε. Λ. Ιθάκης. Κατά την διάρκεια αυτής της κατάληψης εκλάπη ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή του ΚΚΕ υποστηρίζει ό,τι ο κ. Βεντούρας εκλήθην άνευ λόγου από την αστυνομία για αυτό το περιστατικό της κλοπής. Χαρακτηρίζει την κίνηση της αστυνομίας ως προσπάθεια τρομοκράτησης, μιας και η αστυνομία χειραγωγείται από τα δύο μεγάλα κόμματα.

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Η κίνηση της αστυνομίας ήταν καθόλα λογική. Στην διαλεύκανση του όποιου εγκλήματος είναι λογικό να αναζητήσει πληροφορίες από όποιους τυγχάνει να βρίσκονται στον τόπο ή να βρίσκονται γύρω από τον τόπο του εγκλήματος. Επειδή ο κ. Βεντούρας εκλήθην δεν σημαίνει ότι είναι ένοχος για το οτιδήποτε. Επίσης δεν είναι απαραίτητο να θεωρήσουμε ότι είναι καν ύποπτος. Μπορεί απλά να τον ήθελαν για να δώσει κάποιες πληροφορίες.

Η ανακοίνωση του τοπικού ΚΚΕ δεν μας δίνει καμία πληροφορία που να δείχνει ότι η αστυνομία έκανε κάτι το μεμπτό. Η όλη διαδικασία που ακολούθησε ή αστυνομία ήταν διαδικασία ρουτίνας που αν δεν την ακολουθούσαν θα σήμαινε ότι δεν ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους.

Επομένως γεννάται το ερώτημα πιο είναι ο λόγος που εξέδωσε αυτή την ανακοίνωση το τοπικό ΚΚΕ. Από ότι φαίνεται οι σύντροφοι αισθάνονται υπεράνω του νόμου. Μάλλον οι κύριοί του ΚΚΕ έχουν ασυλία και μπορούν να επιλέγουν ποιους νόμους προτίθενται να ακολουθήσουν.

Έχω ορισμένες ερωτήσεις για τους πρώην συντρόφους μου:

1) Είναι στην διακριτική ευχέρεια των μελών του ΚΚΕ να αποφασίζουν πότε θα ικανοποιούν νόμιμα αιτήματα των αρχών;

2) Με ποιο δικαίωμα κ. Βεντούρας καταλαμβάνει δημόσια κτίρια;

3) Δεν ήταν η κατάληψη στο Ε. Λ. Ιθάκης που έδωσε την ευκαιρία ώστε ο συγκεκριμένος χώρος να γίνει πλιάτσικο όπως λέει η ανακοίνωση σας;

4) Επειδή εγώ πιστεύω ότι ο κομμουνισμός είναι ένα βάρβαρο και ανελεύθερο σύστημα, αυτό μου δίνει μήπως το δικαίωμα να κάνω κατάληψη στα δικά σας γραφεία;

5) Αν έκανα κατάληψη στα δικά σας γραφεία θα καλούσατε την αστυνομία; Θα παίρνατε τον νόμο στα χέρια σας; ή θα περιμένατε πότε η αφεντιά μου θα βαρεθεί και θα φύγει;

6) Πρόσφατα η κ. Παπαρήγα επισκέφτηκε την Κούβα. Μήπως η υποστήριξη που παρέχετε σε εντελώς ανελεύθερα και αυταρχικά καθεστώτα εξηγεί και την αλαζονεία και αδιαφορία που επιδεικνύεται για τους βασικούς κανόνες της δημοκρατίας;

«Πρώτα κάθαρση, μετά εκλογές»
-Γιώργος Παπανδρέου

Ναι αλλά αν γίνει κάθαρση μετά πως θα επανδρωθούν τα ψηφοδέλτια;

«Απάντηση Λαλιώτη για Βίο: "Τυπικές οι σχέσεις μου με τον επιχειρηματία"»
-από skai.gr

Τυπικές όπως τις καταλαβαίνουν οι πολίτες, ή τυπικές όπως τις έχουν καταντήσει οι πολιτικοί;


«Πρόθυμοι να εργαστούν σε άλλη χώρα 9 στους 10 Έλληνες»
-απο την Καθημερινή

Όχι μόνο οι 9 στους 10 Έλληνες είναι πρόθυμοι να εργαστούν σε μια άλλη χώρα αλλά επίσης έχει ενδιαφέρον και ποιες είναι οι δυο πρώτες χώρες στις προτιμήσεις μας: Αμερική και Βρετανία. Είναι μια από τις μεγάλες μας αντιφάσεις ότι ενώ εσωτερικά είμαστε υπέρμαχοι του σοσιαλισμού οι προτιμήσεις μας για μετανάστευση είναι χώρες του λεγόμενου αδίστακτου και αδυσώπητου καπιταλισμού. Επίσης είμαστε όλοι υπέρ του κρατικού μονοπωλίου στην παιδεία αλλά πάλι η Βρετανία και η Αμερική της ιδιωτικής εκπαίδευσής είναι οι προορισμοί που επιλέγουμε για μια καλύτερη ανώτατη εκπαίδευση.

Κανένας δεν αναρωτιέται αφού νομίζουμε ότι ο σοσιαλισμός είναι καλός και ο καπιταλισμός του διαόλου, γιατί είμαστε εμείς που θέλουμε να πάμε εκεί και όχι αυτοί να θέλουν να έρθουν εδώ;

«Οι αρχαίοι Έλληνες προσπάθησαν να αναπτύξουν αντισεισμικές κατασκευές»
-από skai.gr

Μετά ήρθε η βυζαντινή αντιπαροχή και όλα πήγαν στράφι.

«Στις φλόγες πάλι το Πάτημα Βριλησσίων
-από City Press»


Οι αναδασώσεις πάντα χάνουν το δρόμο, οι πυρκαγιές συχνοί επισκέπτες.

«Σε αναμμένα κάρβουνα οι δανειολήπτες»
-από την Ελευθεροτυπία

Οι μόνοι δανειολήπτες που δεν έχουν πρόβλημα είναι οι αναστενάρηδες.

Δευτέρα 23 Ιουνίου 2008

Η διαφθορά ως λαϊκό κεκτημένο


[Η στήλη που γράφω κάθε Τρίτη στον Ανεξάρτητο]


Την δεκαετία του 80 μια νέα πολιτική δύναμη ήρθε στα πράγματα. Είχε την ευκαιρία να χαράξει μια νέα πορεία και να κόψει την κρατικοδίαιτη διαφθορά που τότε ήταν περιορισμένη. Αντίθετα μετέτρεψε την διαφθορά σε λαϊκό κεκτημένο. Το δικαίωμα να κερδίσεις εις βάρος του κοινωνικού συνόλου από προνόμιο μια μικρής και διεφθαρμένης ελίτ έγινε το εισιτήριο για το νέο ελληνικό όνειρο της αρπαχτής.

«Ρήγματα στο πολιτικό σύστημα προκαλεί το σκάνδαλο της Siemens και οι επικείμενες αποκαλύψεις τρομάζουν ΝΔ και ΠαΣοΚ.»
-απο το Βήμα

Το αν ο ελληνικός λαός θέλει να ακούσει την αλήθεια για το σκάνδαλο δεν είναι το δεδομένο αλλά το ζητούμενο. Συνήθως, οι μεγαλύτερες ανακρίβειες βρίσκονται στις καθημερινές και επαναλαμβανόμενες κοινοτοπίες. Αν θέλαμε να ακούσουμε την αλήθεια τότε είναι ολίγον τι δύσκολο να εξηγήσουμε πως έχουμε οικοδομήσει ένα πολιτικό σύστημα που βασίζεται σε μεγάλες δόσεις ψεύδους. Για παράδειγμα, οι πολιτικοί μας υπόσχονται καπιταλιστικό βιωτικό επίπεδο και κατανάλωση που μπορούμε τάχα να επιτύχουμε με μια ημισοσιαλιστική οικονομία. Είναι ένα ψέμα, αλλά είναι ένα ψέμα που θέλουμε να ακούμε.

Γενικά στην πολιτική κρίνουμε κάτι ως αληθές όχι επειδή ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά πάντοτε στο βαθμό που αυτό το κάτι κολακεύει τις όποιες προσωπικές ή συλλογικές απαιτήσεις.

Πολύ φοβάμαι ό,τι μια σημαντική μερίδα της ελληνικής κοινωνίας δεν αγανακτεί τόσο με το σκάνδαλο καθαυτό αλλά με την μη συμμετοχή της σε τέτοιου είδους "παιχνίδια". Το πρόβλημα δεν είναι η διαφθορά αλλά η δίκαιη ανακατανομή της διαφθοράς. Έτσι και η διαδεδομένη και βαθιά ριζωμένη ευαισθησία για «να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα» του οτιδήποτε.

Μας λένε ό,τι κάποιες εταιρίες επιβάλλεται να μείνουν στο δημόσιο, όπως ο ΟΤΕ, γιατί έχουν στρατηγικό ρόλο. Είναι πράγματι στρατηγικής σημασίας ο ΟΤΕ. Είναι στρατηγικά τοποθετημένος για να μπορεί μέσο τον προμηθειών του να συμβάλλει στο χρηματισμό των κομμάτων και πολιτικών. Είναι στρατηγικά τοποθετημένος στο να μπορεί να προσλαμβάνει τους ημέτερους. Είναι επίσης στρατηγικά τοποθετημένος στο να μπορεί να κάνει έργα και επενδύσεις σε πολιτικά ευαίσθητους νομούς για όποιο κόμμα τυγχάνει να είναι στην εξουσία.

Και θέλουμε τέτοιου είδους στρατηγικού σημασίας οργανισμούς που επιτρέπουν την πολυεπίπεδη διαπλοκή. Από τον κλητήρα μέχρι τον διευθυντή και τον πολιτικό προϊστάμενο, όλοι έχουν την ευκαιρία να κερδίσουν – ανάλογα με το θέση τους φυσικά – εις βάρος το φορέων που υποτίθεται υπηρετούν. Έχουμε δημιουργήσει και το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο όπου η διαπλοκή έχει περιθώριο να ανθήσει. Η παραγραφή για αδικήματα που έχουν διαπράξει υπουργοί επέρχεται στα μόλις 5 χρόνια – μπορεί όμως να επέλθει και νωρίτερα. Βέβαια αν δεν υπάρχει παραγραφή είναι και πάλι πολύ δύσκολο να διωχθεί ένας υπουργός αφού η όλη διαδικασία της δίωξης είναι ιδιαίτερα περίπλοκη. Σε ρεπορτάζ της Καθημερινής διαβάζουμε ό,τι «το συνταγματικό πλαίσιο άλλαξε το 2001, με την αναθεώρηση του άρθρου 86. Ομως και η νέα διατύπωση θεσμοθετεί μια εξαιρετικά πολύπλοκη διαδικασία για την ποινική δίωξη των υπουργών, η οποία πολύ δύσκολα μπορεί να καταλήξει στην παραπομπή τους στο ακροατήριο. Απαιτείται ειδικότερα, να αποφασίσει το Κοινοβουλιο δύο φορές, με την απόλυτη πλειοψηφία του συνολικού αριθμού των βουλευτών, για να ασκηθεί ποινική δίωξη. Την πρώτη φορά για να συσταθεί επιτροπή για τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, και τη δεύτερη για να αποφασιστεί από την Ολομέλεια εάν θα ασκηθεί ή όχι δίωξη.»

Όσο για αυτούς που δεν είναι υπουργοί και πάλι υπάρχει ένα σύστημα ανεπίσημης ασυλίας. Σύμφωνα με τον γενικό επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης «η βραδύτητα στην απονομή δικαιοσύνης και η εν πολλοίς ανεπάρκεια των δικαστηρίων να επιβάλουν τον νόμο,κυρίως στα οικονομικά εγκλήματα, όπου πολλοί διαφεύγουν διά της μεθοδευμένης παραγραφής των αδικημάτων, όπως και η σε μεγάλο βαθμό ποινική και πειθαρχική ατιμωρησία των δημοσίων υπαλλήλων, έχει δημιουργήσει στους παρανομούντες αίσθημα ασυδοσίας».

Την δεκαετία του 80 μια νέα πολιτική δύναμη ήρθε στα πράγματα. Είχε την ευκαιρία να χαράξει μια νέα πορεία και να κόψει την κρατικοδίαιτη διαφθορά που τότε ήταν περιορισμένη. Αντίθετα μετέτρεψε την διαφθορά σε λαϊκό κεκτημένο. Το δικαίωμα να κερδίσεις εις βάρος του κοινωνικού συνόλου από προνόμιο μια μικρής και διεφθαρμένης ελίτ έγινε το εισιτήριο για το νέο ελληνικό όνειρο της αρπαχτής.

Ένα μέρος από αυτούς που κόπτονται για «να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα» φορέων, οργανισμών και επιχειρήσεων τον κάνουν μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν το προνόμιο τους να ληστεύουν ατιμωρητί τον Έλληνα φορολογούμενο.

«Τι σχεδιάζει, τι φοβάται ο Γιώργος Παπανδρέου»
-από το Έθνος

Φοβάται ό,τι κάτι σχεδιάζει.

«Ιστορικά ρεκόρ ακρίβειας»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Οι μεσάζοντες έχουν πάρει αναβολικά.

«Βρήκαν κοινό στόχο ο Αρχιεπίσκοπος και ο Αλ. Αλαβάνος»
-από το Βήμα

Τελικά ο Αρχιεπίσκοπος κ. Ιερώνυμος δεν έχει πρόβλημα να εμπλέκει την εκκλησία στα πολιτικά. Η διαφορά του με τον προκάτοχο του είναι ό,τι ο κ. Ιερώνυμος θέλει αυτή η εμπλοκή να έρχεται από τα αριστερά. Έτσι εξηγείτε και η γενική αποδοχή και επιβράβευση που έχει από τα ΜΜΕ. Από ό,τι φαίνεται το λάθος του Χριστόδουλου δεν ήταν ό,τι εμπλεκόταν με τα πολιτικά – αλλά το ό,τι οι απόψεις του δεν ήταν σύμφωνες με τις απόψεις του πολιτικού κατεστημένου.


«Παράλυτο κράτος στις φυσικές καταστροφές»
-από την Καθημερινή

Ανικανότητα παντός καιρού.

«Δεν ευδοκιμούν οι απαγωγές στην Ελλάδα»
-από το Έθνος

Ίσως ένα πρόγραμμα εγκληματικής επανακατάρτισης να βελτίωνε τις επιδόσεις μας.

«Εξετάσεις στην Ευρώπη δίνουν τα Σκόπια»
-από το Βήμα

Όσες εξετάσεις και να δώσουν, πάντα θα μένουν μετεξεταστέοι στην ιστορία.

Τρίτη 17 Ιουνίου 2008

Τι Μαρκάτος, τι Σπανός

Για την κόντρα στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ στην Κεφαλλονιά το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι αυτοί οι διαχωρισμοί γίνονται μόνο και μόνο για την κατάκτηση της καρέκλας. Μιας και ο αριθμός των καρεκλών είναι περιορισμένος και οι υποψήφιοι υπεράριθμοι είναι φυσικό να υπάρχουν ομαδοποιήσεις.

«Όταν λέω ότι ενότητα που επικαλούνται κάποιοι είναι πλαστή, και αφορά μόνο την πάρτη τους καθημερινά επιβεβαιώνεται, όταν με τις διάφορες πράξεις τους και λεγόμενα τους προσπαθούν να μειώσουν κάποιους άλλους και στη συγκεκριμένη περίπτωση το Διονύσιο Μαρκάτο που γνωρίζουμε όλοι την καθαρότητα του, την τιμιότητα του και την Ηθική του. Έχω άδικο να λέω μετά από όλα αυτά που συμβαίνουν ντροπή, ντροπή, ντροπή.»
-Νικόλαος Βαλλιανάτος

Καλό το όλο πέρα - δώθε με δηλώσεις και αντιδηλώσεις αλλά κάποτε θα πρέπει να βγει και μια δήλωση που να εξηγεί γιατί ακριβώς υπάρχουν δυο στρατόπεδα στο τοπικό ΠΑΣΟΚ. Γιατί βλέπουμε τις κατά καιρούς διενέξεις αλλά αυτό που δεν μπορούμε να δούμε είναι κανένα ουσιαστικό λόγο για αυτές τις διενέξεις. Μέχρι να βγει κάποιος και να πει είμαστε σε αυτό το στρατόπεδο γιατί πιστεύουμε σε κάτι διαφορετικό και οι άλλοι βρίσκονται στην αντιπέρα όχθη, το μόνο που μπορούμε να πούμε με σιγουριά είναι ότι αυτοί οι διαχωρισμοί γίνονται μόνο και μόνο για την κατάκτηση της καρέκλας. Μιας και ο αριθμός των καρεκλών είναι περιορισμένος και οι υποψήφιοι υπεράριθμοι είναι φυσικό να υπάρχουν ομαδοποιήσεις.

Μπορεί τέτοιου είδους ομαδοποιήσεις πάντα να υπάρχουν αλλά όταν αυτές στερούνται ακόμα και το πρόσχημα της ιδεολογικής ιδιαιτερότητας τότε ποιος ο λόγος να παρακολουθεί κανείς τα τεκταινόμενα; Τι Μαρκάτος, τι Σπανός.

Άλλο ένα παράδειγμα αυτής της τάσης ήταν η απόφαση της κυρίας Αθηνάς Αυγουστάτου να προδώσει την παράταξή της για μια θέση σε ένα διοικητικό συμβούλιο. Από τα γραφόμενα στον τύπο καταλαβαίνουμε ότι δεν την πήρε την κυρία Αυγουστάτου παρά μόνο λίγα δευτερόλεπτα για να πάρει αυτήν την απόφαση.

Αυτή η γενική χαλαρότητα και η προτεραιότητα στις προσωπικές επιδιώξεις καταδεικνύει το φαινόμενο: πολιτικά άνευ πολιτικής. Δεν είναι ένα τυχαίο φαινόμενο. Είναι αποτέλεσμα της πλατιάς ιδεολογικής σύμπνοιας που διακατέχει την ελληνική κοινωνία. Μπορεί να μην θέλουμε να το παραδεχτούμε αλλά στα βασικά υπάρχει συμφωνία. Τα δύο μεγάλα κόμματα είναι υπέρ της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων με μερικές μόνο αλλαγές που θα εξασφαλίσουν την βιωσιμότητα της. Ο ΣΥΝ και το ΛΑΟΣ είναι υπέρ της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων χωρίς καμιά αλλαγή. Το ΚΚΕ είναι και αυτό υπέρ της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων αλλά στο πιο πολύ αν γίνεται.

Αφού η πίστη στον κρατισμό είναι πλατιά και μεγάλη και οι διαφωνίες περιορίζονται στα επιμέρους είναι φυσικό οι μάχες να είναι μάχες καρέκλας. Ίσως να συνεχίσουμε έτσι μέχρι τελικής πτώσης. Παρά την φτώχεια και μιζέρια που παράγει το υπάρχον σύστημα δεν είναι απαραίτητο ότι θα ξυπνήσουμε από τον ιδεολογικό λήθαργο που έχει κυριεύσει την χώρα.

Ίσως κάποτε οι πολιτικές διαφωνίες να φουντώσουν και να γίνουν ουσιαστικές και ιδεολογικά ευδιάκριτες. Τότε αυτό που θα νομίζουμε ως έντονη πολιτική κρίση δεν θα είναι παρά μόνο η απαρχή μιας νέας πορείας.

«Πρωτοφανές για τη σοσιαλιστική Κούβα: ο Ραούλ Κάστρο καταργεί τη μισθολογική ισότητα και καθιερώνει πριμ παραγωγικότητας.»
-από το Βήμα

Ίσως στην χώρα μας, και υπό προϋποθέσεις, όταν οι καιροί το επιτρέψουν, ενδεχομένως, στο βαθμό που είναι εφικτό, να υπάρξει η δυνατότητα, ύστερα από εξαντλητικό διάλογο, στα πλαίσια του υπάρχοντος συστήματος, να σχεδιάσουμε τρόπον τινά, προτάσεις, που μερικώς και περιορισμένα, κινούνται γενικά και αόριστα στην κατεύθυνση που χάραξε ο Ραούλ Κάστρο.

«Ένα βιβλίο για τον Ανδρέα Παπανδρέου προτού μπει στην πολιτική»
-από το Βήμα

Ο τίτλος του βιβλίου θα είναι: Τα καλύτερα μας χρόνια.

«Η απογοήτευση αλλά και μια κάποια αγανάκτηση ήταν διάχυτες στην Ευρώπη την Παρασκευή, μετά την ανακοίνωση του αρνητικού αποτελέσματος του ιρλανδικού δημοψηφίσματος για τη Συνθήκη της Λισσαβώνας.»-από την Καθημερινή


Στην Ευρώπη που θέλει τους πολίτες παθητικούς θεατές, η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι όχι. Στην Ευρώπη που θέλει να αποφασίζει για εμάς χωρίς εμάς, κεκλεισμένων των θυρών, η απάντηση είναι πάλι όχι. Η Ιρλανδία, γενναία και με κόστος, σήκωσε το βάρος για όλη την Ευρώπη.

Παρακολουθώντας την διεθνή κατάσταση, είναι πράγματι παράξενο που η πολιτική τάξη της Ευρώπης έχει ως προτεραιότητα τον συγκεντρωτισμό εξουσιών στις Βρυξέλλες. Αντίθετα, η προσοχή πρέπει να δοθεί στην ανάπτυξη του διεθνούς εμπορείου, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, την πάταξη της λαθρομετανάστευσης και την επιτυχή προσχώρηση της Ουκρανίας και Γεωργίας στην Ένωση.


«Στη δουλειά με το ποδήλατο από το 2010»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Μπορεί να έχουμε ποδήλατο το 2010, αλλά για δουλειά παίζεται.

«Πόλεμος χωρίς τέλος στα ΑΕΙ»
-από το Βήμα

Ίσως οι φοιτητές να μην ξέρουν για τον Εκατονταετή Πόλεμο, αλλά τουλάχιστον έχουν αρχίσει τον δικό τους.

«Ένα νέο κανονισμό, που προβλέπει την έκδοση διαβατηρίων για όλα τα ιπποειδή, πρότεινε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή»
-από το Έθνος

Σε περίπτωση δε, που τα ιπποειδή μεταφέρονται οδικώς, θα χρειάζονται άδεια οδηγήσεως και συχνά θα υποβάλλονται σε αλκοτέστ.

Πέμπτη 12 Ιουνίου 2008

The New York Times vs. Free Speech


The New York Times (NYT) is in the business of changing the American culture, especially what it perceives as really bad American habits. One of them is free speech.

In an article (Unlike Others, U.S. Defends Freedom to Offend in Speech) the NYT tried to address the issue of the different approach that American judicial system takes on the important issue of free speech. The article is a marvelous study in the architecture of deceit. What is omitted and what is included create a much distorted picture of the issue at hand. It all starts in the first paragraph:


“A couple of years ago, a Canadian magazine published an article arguing that the rise of Islam threatened Western values. The article’s tone was mocking and biting, but it said nothing that conservative magazines and blogs in the United States do not say every day without fear of legal reprisal.”

What is excluded from this paragraph, and the rest of the article, is any mention to what was “mocking and biting” in the Maclean’s article. It’s a very useful omission. Continue

Τρίτη 10 Ιουνίου 2008

Η Κοργιαλένειος, το ΕΣΥ και ο κ. Νομάρχης


[Η στήλη που γράφω κάθε Τρίτη στον Ανεξάρτητο]

«Oι γιατροί δεν πληρώνονται, ήδη έχουν να πληρωθούν από το Γενάρη τις εφημερίες τους.»
-Διονύσης Γεωργάτος

Ο Νομάρχης, κ. Διονύσης Γεωργάτος, άθελα του έδωσε μια έμμεση απάντηση για το θέμα που έχει δημιουργηθεί τελευταία σχετικά με το οικονομικά της Κοργιαλενείου βιβλιοθήκης. Ήταν μια απάντηση καθόλα αποστομωτική μιας και απαντάει στο καίριο ερώτημα: αν δηλαδή η κρατικοποίηση της βιβλιοθήκης θα λύσει τα όποια προβλήματα της μη συνεχούς μισθοδοσίας που κατά καιρούς παρουσιάζονται. Να σημειώσω ότι το 70% και πλέον των εσόδων προέρχεται απο το κράτος και είναι η καθυστέρηση αυτών των πόρων που δημιουργεί το πρόβλημα.

Ο κ. Γεωργάτος αναφερόμενος στα σοβαρά προβλήματα στο τομέα της υγείας είπε ότι οι γιατροί έχουν να πληρωθούν από τον Ιανουάριο. Μίλαγε φυσικά για τους γιατρούς των κρατικών νοσοκομείων της Κεφαλλονιάς. Θα περίμενα τον κ. Πέτρο Πετράτο, που με συνέχεις παρεμβάσεις έχει υπερασπιστεί την κρατικοποίηση της βιβλιοθήκης, να εξηγήσει πως τα κρατικά νοσοκομεία έχουν προβλήματα μισθοδοσίας και η κρατικοποιημένη Κοργιαλένειος δεν θα έχει κανένα.

Το θέμα των καθυστερήσεων στην μισθοδοσία δεν έχει να κάνει με το αν η Κοργιαλένειος είναι ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου, έχει να κάνει με την χρηματοοικονομική αφερεγγυότητα του κράτους. Επειδή ως χώρα έχουμε επιλέξει να καταναλώνουμε περισσότερα από αυτά που παράγουμε, το κράτος και οι πολίτες δανείζονται συνεχώς και με μεγάλους ρυθμούς. Το κράτος για κάθε 100 ευρώ που δαπανά τα 45 τα δανείζετε. Τα προβλήματα μισθοδοσίας θα επιδεινωθούν στο μέλλον σε όλο τον δημόσιο τομέα.

Η πιθανότητα να βελτιωθεί το θέμα της μισθοδοσίας της βιβλιοθήκης λόγο κρατικοποιησής είναι σχεδόν μηδέν. Αυτό που είναι απόλυτα βέβαιο είναι ότι η Κεφαλλονιά θα χάσει τον έλεγχο μιας ιστορικής βιβλιοθήκης. Αυτός ο έλεγχος θα περάσει στα χέρια του εκάστοτε υπουργού Παιδείας που θα διορίζει τα μέλη Εφορευτικού Συμβουλίου όπως γράφει ο κ. Πετράτος. Όλοι γνωρίζουμε πως γίνονται τέτοιου είδους διορισμοί και με ποια κριτήρια. Τα κριτήρια αυτά βρίσκονται κάπου μεταξύ του κομματικού και του σκανδαλώδες. Επιθυμεί ο κ. Πετράτος να υποτάξει το «με αναντικατάστατη προσφορά στα Γράμματα και τον Τόπο μας Ίδρυμα, όπως είναι η Κοργιαλένειος βιβλιοθήκη» σε αυτή την διαδικασία;

Το διοικητικό συμβούλιο της Κοργιαλένειου οφείλει να προασπίσει τον ρόλο που του έχει ανατεθεί. Δεν δόθηκαν οι θέσεις στα μέλη του Δ. Σ. για να τις παραδώσουν στην αφερέγγυα και δύσκαμπτη γραφειοκρατία των Αθηνών. Όπως έγραψα πρόσφατα το Δ. Σ. της Κοργιαλένειου θα πρέπει να δημιουργήσει ένα ταμείο δωρεών που το κεφάλαιο του να φτάσει τα 8-10 εκατομμύρια ευρώ. Επειδή τα 8-10 εκατομμύρια ευρώ είναι πολλά χρήματα το Δ. Σ. του βιβλιοθήκης οφείλει να δημιουργήσει μια επιτροπή που θα ασχοληθεί αποκλειστικά με την άντληση αυτών των κεφαλαίων. Η επιτροπή αυτή θα αποτελείτε από επιφανείς και διακεκριμένους Κεφαλλονιτές καθώς επίσης και από μερικούς τεχνοκράτες με εμπειρία στην άντληση κεφαλαίων για μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς.

Δεν είναι απαραίτητο όλα στην Κεφαλλονιά να εξαρτιούνται από τους πολιτικάντηδες των Αθηνών. Και λίγος κεφαλλονίτικος πατριωτισμός δεν θα έβλαπτε.

«Στην απόδοση ποινικών ευθυνών μόνο σε μη πολιτικά πρόσωπα για την υπόθεση των «μαύρων ταμείων» της Siemens οδηγεί μέχρι στιγμής η προκαταρκτική έρευνα»
>---από την Καθημερινή

Το βουλευτικό αξίωμα είναι το απόλυτο τεκμήριο αθωότητας.

«Σκόπια: Εκλογές βίας και νοθείας»
-από τα Νέα

Ήταν θλιβερό που οι σκοπιανές εκλογές έπεσαν στο επίπεδο του ελληνικού φοιτητικού κινήματος

«Ανησυχεί η Κομισιόν για τις εκλογές»
-από το skai.gr

Η Κομισιόν ανησυχεί για τις εκλογές βίας και νοθείας στα Σκόπια. Υπάρχει όμως κάτι χειρότερο από εκλογές βίας και νοθείας: οι εκλογές που δεν γίνονται καθόλου. Όταν το Ευρωπαϊκό σύνταγμα άρχισε να καταψηφίζεται από τους πολίτες της Ευρώπης το ανέσυραν και τώρα το επανέφεραν ως συνθήκη. Επειδή είναι υποτίθεται συνθήκη μόνο μια χώρα κάνει δημοψήφισμα, η Ιρλανδία. Μια ελληνική εφημερίδα έκανε λόγο για το επικίνδυνο δημοψήφισμα της Ιρλανδίας. Αυτό που είναι επικίνδυνο είναι το ότι οι πολιτικές ελίτ της Ευρώπης έχουν αποφασίσει να επιβάλλουν τις επιλογές τους με το έτσι θέλω. Όσο για την ελληνική πολιτική τάξη αυτή ποτέ δεν κάνει κανενός είδους δημοψήφισμα. Δεν θέλει να αποκτήσουμε κακές συνήθειες.

«Παγκόσμια Ημέρα Κατά του Καπνίσματος με «μαύρες» πρωτιές για την Ελλάδα»
-από το Πρώτο Θέμα

Θα καπνίζαμε λιγότερο αν μπορούσαμε να δούμε τις πινακίδες που απαγορεύουν το κάπνισμα. Θα μπορούσαμε να δούμε τις πινακίδες που απαγορεύουν το κάπνισμα αν δεν το είχαμε ντουμανιάσει.

«Φρατζόλες με... ηρωίνη!»
-από το Έθνος

Έτσι εξηγείτε και η ακριβή τιμή στο ψωμί.

«Το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ-ΚΙ καταδικάζει με το πιο κατηγορηματικό τρόπο τη συνέχιση της δίωξης κατά του Γαλιατσάτου Νικόλα, γραμματέα του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ που μεθοδεύει ο επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης.»
-ΕΛΜΕ-ΚΙ

Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι κατηγορίες εναντίων του Νίκου Γαλιατσάτου – ούτε και έχει σημασία. Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Γαλιατσάτος γεννήθηκε ένοχος. Έπρεπε να είχε συλληφθεί μετά την κοπή του ομφάλιου λώρου. Το ότι κανείς δεν πήρε την πρωτοβουλία, εκεί και τότε, να προστατέψει την πατρίδα είναι απαράδεκτο. Το ότι κυκλοφορεί ελεύθερος τόσες δεκαετίες είναι επίσης απαράδεκτο. Ελπίζω το δικαστήριο να του βάλει ισόβια, ή τουλάχιστον να τον στείλει ανθρακωρύχο στο Βέλγιο.

Οι προβλέψεις των σεισμών


Tου Πασχου Μανδραβελη

Σεισμοί γίνονται παντού στον κόσμο. Κάποιες φορές είναι πιο καταστροφικοί από αυτούς που γνώρισε η Ελλάδα. Πουθενά όμως δεν στήνεται αυτό το τηλεοπτικό πανηγύρι για τις προβλέψεις. Είναι προφανές ότι σε κάθε χώρα οι επιστήμονες διαφωνούν σε διάφορα, αλλά σε κανένα τηλεοπτικό δίκτυο δεν ανταλλάσσονται «επιχειρήματα» για καθαρά επιστημονικά θέματα. Τι γίνεται; Μόνο στην Ελλάδα μπορούμε να προβλέψουμε τους σεισμούς; Ή μόνο στην Ελλάδα οι προβλέψεις δεν πιάνουν τόπο;

Οι τσακωμοί των σεισμολόγων έχουν αποκτήσει εθιμικό χαρακτήρα. Γνωρίζουμε ότι με κάθε σεισμό θα έχουμε και κάποια διαμάχη. Τα σκετς των χιουμοριστικών εκπομπών της τηλεόρασης και τα σκίτσα των γελοιογράφων δείχνουν ότι οι διαμάχες έχουν γίνει και γραφικές. Σίγουρα, πάντως, δεν είναι χρήσιμες, ούτε στην Πολιτεία, ούτε στην επιστήμη. Σπέρνουν σύγχυση στον πληθυσμό και απαξιώνουν ένα ερευνητικό κλάδο.

Φυσικά, γι’ αυτό το αποτέλεσμα, δεν φταίνε μόνο οι σεισμολόγοι. Το εγχώριο τηλεοπτικό πανηγύρι έχει απαξιώσει σημαντικότερα πράγματα. Αλλά το μιντιακό τοπίο πρέπει να θεωρείται δεδομένο και δεν πρόκειται να αλλάξει εξαιτίας ενός σεισμού. Αντιθέτως εκτραχύνεται στα δραματικά γεγονότα. Οι διαμάχες λοιπόν είναι η χαρά των τηλεπαρουσιαστών. Τις ψάχνουν και οι σεισμολόγοι τις προσφέρουν.

«Η πρόβλεψη (και των σεισμών)», θα έλεγε ο μεγάλος φυσικός Νιλς Μπορ, «είναι δύσκολη υπόθεση, ειδικά αν αφορούν το μέλλον». Οι εργασίες που εμφανίζονται ως προβλέψεις μπορεί να αποδειχθούν χρήσιμες επιστημονικά, αλλά είναι ελάχιστα χρήσιμες για την πολιτική προστασία. Αναφέρονται σε πιθανότητες και σε μεγάλα χρονικά διαστήματα. Δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν αξιόπιστο οδηγό πολιτικής και γι’ αυτό αδίκως εγκαλείται η κυβέρνηση ότι «ήξερε, αλλά δεν έπραξε».

Η πολιτική προστασία οφείλει να αξιοποιεί κάθε πληροφορία που έχει αλλά με φειδώ. Αλλιώς θα έπρεπε να εκκενώνει ολόκληρες περιοχές επί μήνες πολλούς, ή πριν μερικά χρόνια έπρεπε να βάλει ολόκληρη τη χώρα σε καραντίνα, επειδή υπήρχε η απειλή της «γρίπης των πτηνών». Η πρόληψη είναι επιθυμητή, αλλά η υπερβολική πρόληψη μπορεί να γίνει καταστροφική. Η Πολιτεία δεν μπορεί να λειτουργεί υποχονδριακά. Πρέπει να σταθμίζει κάθε φορά το μέγεθος του κινδύνου και το μέγεθος της αντίδρασης.

Καλό είναι λοιπόν που γίνονται μελέτες και υπάρχουν ψήγματα προβλέψεων. Ετσι, λιθαράκι λιθαράκι, προωθείται η επιστημονική έρευνα. Η πρόβλεψη των σεισμών όμως δεν είναι ακριβής επιστήμη και χωρίς ακρίβεια η αντίδραση της Πολιτείας δεν μπορεί παρά να είναι προσεκτική.

Από την Καθημερινή

Κυριακή 8 Ιουνίου 2008

Λίστα προτεραιοτήτων για έναν καλύτερο κόσμο.


Αν έπρεπε να φτιάξετε μια λίστα με ότι θα μπορούσε να γίνει για να κάνετε το κόσμο καλύτερο, τι θα βρίσκαμε σε αυτή την λίστα και με τη σειρά; 50 οικονομολόγοι, μεταξύ αυτών 5 νομπελίστες, κάθισαν και για 2 χρόνια μελέτησαν ποιοι είναι οι καλύτεροι και περισσότερο αποδοτικοί τρόποι για να κάνουμε την ανθρωπότητα καλύτερη.

Με την πλύση εγκεφάλου που μας γίνεται από τα ελληνικά ΜΜΕ θα νομίζαμε ότι η αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη θα ήταν η πρώτη προτεραιότητα. Επειδή όμως αυτή η μελέτη έγινε με επιστημονικά κριτήρια και όχι τσαρλατανισμούς τύπου Αλ Γκόρ, η υπερθέρμανση του πλανήτη έρχεται στην 30η θέση. Πρώτα στην λίστα βρίσκεται συμπληρώματα βιταμινών Α και zinc για τα 140 εκατομμύρια παιδιά που καθημερινά υποσιτίζονται. Το κόστος θα ήταν μόλις 60 εκατομμύρια δολάρια ετησίως.

Δεύτερο στην λίστα προτεραιοτήτων έρχεται η επιτυχής κατάληξη του Doha Round για το διεθνές εμπόριο. Εδώ πραγματικά τα οφέλη για την ανθρωπότητα θα ήταν τεράστια. Μια επιτυχής κατάληξη αυτών των διαπραγματεύσεων θα σήμαινε αύξηση του παγκόσμιου εισοδήματος κατά $3000 δις ετησίως. Από αυτά τα $3000 δις, τα $2500 δις (83%) θα πήγαιναν στον απτυσσόμενο κόσμο.

ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ 10 ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

1 Micronutrient supplements for children (vitamin A and zinc)
2 The Doha development agenda
3 Micronutrient fortification (iron and salt iodization)
4 Expanded immunization coverage for children
5 Biofortification
6 Deworming and other nutrition programs at school
7 Lowering the price of schooling
8 Increase and improve girls’ schooling
9 Community‐based nutrition promotion
10 Provide support for women’s reproductive role


Εάν θέλετε να μάθετε περισσότερα επισκεφθείτε το Copenhagen Consensus Center.

Παρασκευή 6 Ιουνίου 2008

Νομπέλ θολής πληροφόρησης


Tου Πασχου Μανδραβελη

Ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου βούιξε το Πανελλήνιο. Για πρώτη φορά Ελληνες επιστήμονες πήραν Βραβείο Νομπέλ Ειρήνης. Σύμφωνα με όσα μετέδωσαν όλα τα ελληνικά ΜΜΕ (και μόνο αυτά), «μαζί με τον Αλ Γκορ κάτοχοι του Βραβείου Νομπέλ Ειρήνης είναι εδώ και λίγες ημέρες ο Χρήστος Ζερεφός, πρόεδρος του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, και ο Αλκιβιάδης Μπάης, καθηγητής στο ΑΠΘ». Κάποιοι άλλοι ήταν πιο λυρικοί: «Σε 47 κομμάτια “έσπασε” το Νομπέλ Ειρήνης για το 2007, δίνοντας μερίδιο συμμετοχής στην ύψιστη αυτή τιμητική διάκριση σε δύο Ελληνες...», έγραψε μια εφημερίδα.

Η «κατοχή» του Βραβείου Νομπέλ επιβεβαιώθηκε και από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων της χώρας και επιβραβεύτηκε με τελετή στο Μέγαρο Μαξίμου από τον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Κατά περίεργο τρόπο διέρρευσε στα ΜΜΕ η είδηση ότι εκτός του κ. Αλ Γκορ και της «Διακυβερνητικής Διάσκεψης για την Αλλαγή του Κλίματος» (ICCP) συμβραβεύτηκαν ακόμη 45 επιστήμονες, μεταξύ των οποίων οι κ. Ζερεφός και Μπάης. «Γιατί μόνο 45, από τους χιλιάδες που δουλεύουν γι’ αυτό το πρόγραμμα, και γιατί μόνο δύο Ελληνες από τους πολλούς που συμμετέχουν;», αναρωτήθηκε διαβάζοντας τα σχετικά δημοσιεύματα ένας Ελληνας καθηγητής σε αμερικανικό πανεπιστήμιο, ο κ. Θέμης Λαζαρίδης. Και έψαξε το θέμα... Συνέχεια

Δευτέρα 2 Ιουνίου 2008

Η αποτυχία ως απόλυτη δικαίωση


[Η στήλη που γράφω κάθε Τρίτη στον Ανεξάρτητο]

Το ζητούμενο πάντα είναι να διασφαλίσουμε τον σοβιετοποιημένο χαρακτήρα της Ελλάδας ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι συνέπειες. Αυτό δείχνει άλλωστε και η ανακοίνωση της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Κεφαλλονιάς και Ιθάκης για το θέμα της υγείας.

«Οι τοποθετήσεις των Δημάρχων και του Προέδρου της Κοινότητας ήταν σοβαρές, ενημερωμένες και υπεύθυνες. Απέδειξαν ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση γνωρίζει να προσεγγίζει τα προβλήματα με γνώση και σοβαρότητα καθιστώντας την έτσι να είναι πιο αποτελεσματική.
Εκτιμήθηκε ότι η κακή λειτουργία της υγείας θα οδηγήσει στην απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα της και την κατευθύνει προς τον ιδιωτικό τομέα.»

-από την ΤΕΔΚ-ΚΙ

Η Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Κεφαλλονιάς και Ιθάκης (ΤΕΔΚ-ΚΙ) κάθισε και μελέτησε τα προβλήματα του τομέα της υγείας στο νομό μας και αποφάνθηκε ότι...αυτά τα προβλήματα πρέπει να λυθούν. Επίσης αυτά τα προβλήματα είναι ευθύνη άλλων και μην ξεχνάμε το πιο σημαντικό: «εκτιμήθηκε ότι η κακή λειτουργία της υγείας θα οδηγήσει στην απαξίωση του δημόσιου χαρακτήρα της και την κατευθύνει προς τον ιδιωτικό τομέα.»

Πάντοτε, ο πρωταρχικός μας στόχος πρέπει να είναι η διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του οτιδήποτε. Έχει αποτύχει το ΕΣΥ; Ναι αλλά να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα του. Έχουν αποτύχει τα πανεπιστήμια; Ναι αλλά να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα τους. Έχει αποτύχει η Ολυμπιακή; Ναι αλλά να διασφαλίσουμε το δημόσιο χαρακτήρα της. Ο κατάλογος θα είναι μακρύς μιας και το κράτος ελέγχει το 60% της οικονομίας – χωρίς βέβαια να υπολογίζω τους ιδιωτικούς διαπλεκόμενους.

Το ζητούμενο πάντα είναι να διασφαλίσουμε τον σοβιετοποιημένο χαρακτήρα της Ελλάδας ανεξάρτητα από το ποιες είναι οι συνέπειες. Το ότι έχουμε την ακριβότερη υγεία με την χαμηλότερη ποιότητα και την ακριβότερη γραφειοκρατία με τη χαμηλότερη απόδοση στην Ευρώπη δεν μας πτοεί. Και τίποτε από όλα αυτά δεν μας πτοεί γιατί ο κρατισμός δεν είναι απλά η κυρίαρχη ιδεολογία στην Ελλάδα, είναι πλέον η επίσημη θρησκεία.

Εν αρχή ην ο Κρατισμός και ουδείς αιρετικός δύναται να αμφισβητήσει την επίσημη αλήθεια. Μπορεί καθημερινά η πραγματικότητα να μας διαψεύδει και καθημερινά να βιώνουμε την οικονομική και ηθική χρεοκοπία του συστήματος αλλά η Τοπική Ιερά Εξέταση Δήμων και Κοινοτήτων είναι εδώ για να μας υπενθυμίσει και να μας γαλουχήσει με τις αρχές της πίστεως. Το σύστημα απέτυχε. Ζήτω το σύστημα.

Αν το σύστημα αποτυγχάνει, πάντα έχουμε στην τσέπη την λύση που δεν είναι τίποτα άλλο από το ότι χρειαζόμαστε το ίδιο σύστημα αλλά στο πιο πολύ. Αν μπορούσαμε να σπρώξουμε μερικά ακόμα δισεκατομμύρια ευρώ στην κατεύθυνση που σπρώξαμε τα εκατοντάδες προηγούμενα τότε επιτέλους θα φτάναμε στην γη της επαγγελίας. Η αποτυχία είναι η απόλυτη δικαίωση.

Οι τοπικοί μας άρχοντες βολεμένοι στην διαχείριση κονδυλίων και πάσης φύσεως ρουσφετιών δεν έχουν κανένα λόγο να αμφισβητήσουν τις αρχές του δόγματος. Όσο για τους νέους της γενιάς των 700 ευρώ, αυτοί θα πρέπει να βρουν την τύχη τους σε οικονομικά αλλόθρησκες χώρες.

«Κοινή κάθοδο στις εκλογές με τον ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν Κ. Σκανδαλίδης και Θ. Πάγκαλος.»
-από το Έθνος

Δεν γνωρίζω αν αυτή η πρόταση για στρατηγικό εταίρο περιλαμβάνει και εκχώρηση του μάνατζμεντ.

«Τι θα αλλάξω στο ΕΣΥ και στα νοσοκομεία»
-Δημήτρης Αβραμοπουλός

Ότι αλλάξατε και στο Δήμο Αθηναίων: τις εξωτερικές λάμπες.

«Καμένα αυτοκίνητα, ξηλωμένα πεζοδρόμια, καταστρεμμένες αίθουσες, τέσσερις τραυματίες και εικόνα χάους άφησαν πίσω οι ομάδες φοιτητών»
-από την Καθημερινή

Πότε ακριβώς θα καταργηθεί αυτό το απόλυτα απαράδεκτο και επικίνδυνο πανεπιστημιακό άσυλο; Πότε ακριβώς θα επιτραπεί στην αστυνομία να συλλαμβάνει τους ταραξίες; Και πότε ακριβώς θα αρχίσουν τα δικαστήρια να τους καταδικάζουν;
Πολύ πριν ο πρύτανης του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης πάει αναίσθητος στο νοσοκομείο, οι καθηγητές Ηλίας Σιδηρόπουλος και Ονούφριος Φαρμακίδης του Παντείου και Στέλιος Αλεξανδρόπουλος του πανεπιστημίου Κρήτης είχαν πέσει νεκροί γιατί τόλμησαν να πολεμήσουν τι βία και την διαφθορά.
Κάποτε θα πρέπει να μπει τέρμα σε αυτό τον καθημερινό παραλογισμό, που δυστυχώς φαίνεται ότι έχουμε συνηθίσει. Επίσης τέρμα πρέπει να μπει και στην πολιτική κάλυψη που δίνει ο Συνασπισμός σε αυτές τις ακρότητες.

«Στη Βουλή των Ελλήνων ο Σαρκοζί»
-από την Καθημερινή

Ναι αλλά για να έχει απαρτία η Βουλή θα πρέπει να παρευρίσκεται και η Κάρλα.

«Οι μισοί Ευρωπαίοι ποδοσφαιρόφιλοι προτιμούν να παρακολουθούν σημαντικά μάτς στην τηλεόραση παρά να "εκπληρώνουν τα συζυγικά τους καθήκοντα"».
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Εξάλλου η μπάλα ποτέ δεν προσποιείται ότι έχει πονοκέφαλο.

«Ένας σκύλος, ράτσας Bulldog, έκανε παγκόσμιο ρεκόρ αφού γέννησε είκοσι κουτάβια!»
-από το Έθνος

Επιτέλους κάποιοι έχουν ευαισθητοποιηθεί για το θέμα της υπογεννητικότητας.

«Ποια είναι η Ομηρική Ιθάκη;»
-από skai.gr

Να σταματήσει επιτέλους αυτή η ανούσια και ανώφελη διαμάχη μεταξύ Ιθάκης και Παλικής για την καταγωγή του Οδυσσέα. Όλοι ξέρουμε ότι ήταν Βαλσαμό-Φραγκάτος. Το ότι η επιστροφή πήρε τον πολυμήχανο δέκα χρόνια, αυτό περίτρανα αποδεικνύει την βουνίσια καταγωγή του και την παντελή του άγνοια σε ότι σχετικό με την πλοήγηση πλοίων.

Τρίτη 27 Μαΐου 2008

Από τις κρατικοποιήσεις στην πολυπολιτισμικότητα


Στην ταινία του Γούντι Άλεν, Μπανάνας, όταν ο αρχηγός μιας επαναστατικής οργάνωσης σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής κατακτά την εξουσία αμέσως διακηρύσσει τα Σουηδικά ως την επίσημη γλώσσα. Ήταν η διακωμώδηση του σύνηθες φαινομένου όπου κάποιοι εισάγουν ξεπατικοσούρα όλα όσα θεωρούν ξένα και μοδάτα.

Στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας ‘70 και αρχές ‘80 μια εισαγόμενη και μοδάτη ιδέα ήταν η κρατικοποίηση. Είχε δοκιμαστεί και αποτύχει στο εξωτερικό αλλά η πολιτική τάξη της Ελλάδας την έβλεπε ως ένα άλλο σημαντικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Η σχεδόν καθολική αποδοχή, υλοποίησή και αποτυχία της ιδέας της κρατικοποιήσης απέδειξε για άλλη μια φορά ότι τίποτα δεν έχει την ισχύ μιας καταστρεπτικής ιδέας που απλά τυγχάνει να είναι της ώρας. Η ανθρώπινη φύση έχει μια τάση προς το νέο και εύκολο που σε συνδυασμό με την αλαζονεία του τώρα συνθέτει και παράγει τον κύκλο των αποτυχημένων ιδεών. Αν οι κρατικοποιήσεις ήλθαν και παρήλθαν αυτό που μας έμεινε είναι η πολιτική τάξη που τις υλοποίησε - αυτάρεσκη, αγέρωχη και έτοιμη για νέες περιπέτειες. Μπορεί οι Έλληνες πολιτικοί να αναγνωρίζουν τα λάθη τους – σπανίως και σε βάθος χρόνου φυσικά – αλλά αυτό που αδυνατούν να κατανοήσουν είναι οι αιτίες και πηγές των λαθών τους. Τους διακρίνει μια εφηβική αθωότητα και αυθορμητισμός. Συνέχεια

Δευτέρα 26 Μαΐου 2008

Κάτι τρέχει με τους δίπλα

Οι τοπικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ στην Κεφαλλονιά ανέδειξαν νικητές και ηττημένους.
Ταυτόχρονα όμως η μεγάλη συμμετοχή αλλοδαπών δημιουργεί πολλά ερωτήματα.


«Τα επίσημα αποτελέσματα – Μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν, λέει το "ΡΕΓΓΙΝΑ"»
-από τον Ανεξάρτητο

Σύμφωνα με τον Μπρεχτ μερικοί «είναι πολύ απασχολημένοι» γιατί «ετοιμάζουν το επόμενο λάθος τους.» Έτσι εξηγείτε και η συνήθεια που έχουμε να προσπαθούμε να καλύψουμε ένα προηγούμενο λάθος πραγματοποιώντας ένα καινούργιο. Αυτό που μόνον ενδιαφέρει είναι απλά το νέο λάθος να βασίζεται σε έναν άλλο τρόπο σκέψης και σε διαφορετικά κίνητρα.

Έτσι η ελληνική πολιτική τάξη στις αρχές της δεκαετίας του 90 τήρησε μια εντελώς αδιάλλακτη στάση για το σκοπιανό που στα τέλη της ίδιας δεκαετίας την μετέτρεψε σε μια στάση παραμέλησης έχοντας την κρυφή ελπίδα ότι οι Έλληνες θα ξεχάσουν το θέμα. Το ένα λάθος πολιτικής διαδέχτηκε το άλλο.

Αυτό φαίνεται να συμβαίνει τώρα και με το θέμα της μετανάστευσης στην χώρα μας. Επειδή αρκετές φορές στους μετανάστες – παράνομους και μη – έχουμε φερθεί λιγότερα ανθρώπινα από ότι θα έπρεπε τώρα θα πρέπει υποτίθεται να τους να έχουμε σε καλύτερη μεταχείριση από τον μέσο Έλληνα. Το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει το δικαίωμα της ψήφου σε όλους του αλλοδαπούς, ακόμα και σε αυτούς που δεν προέρχονται από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις εσωκομματικές του εκλογές. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς που βασίζεται αυτή η πολιτική.

Έχουν ξεχάσει στο ΠΑΣΟΚ ότι ζούμε στα Βαλκάνια; Έχουν την εντύπωση μήπως ότι οι εθνικιστικές συγκρούσεις, οι αντιμαχίες μεταξύ των κρατών και γενικά οι διενέξεις ανήκουν τελεσίδικα παρελθόν; Εάν αύριο έχουμε μια διαφορά με μια γείτονα χώρα, πώς ακριβώς θα ελέγξουν αν οι πολίτες αυτής της χώρας που ζουν στην Ελλάδα δεν ψηφίζουν έχοντας στο νού το συμφέρον της χώρας που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν;
Οι κύριοι του "Ρεγγίνα" λένε ότι «μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν.» Ναι, αλλά στις τοπικές εκλογές η διαφορά μεταξύ Σπανού και Μαρκάτου ήταν 102 ψήφοι. Από που προκύπτει το «μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν.»;

Αυτοί οι 199 ψήφοι ήταν σχεδόν το 7% του εκλογικού σώματος που ψήφισε στις τοπικές του ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007 η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ήταν 3,73% και στις εκλογές του 2000 η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήταν 1,06%. Επαναλαμβάνω, από που προκύπτει το ότι το ποσοστό συμμετοχής των αλλοδαπών με 7% είναι ασήμαντο;

Επειδή το ΠΑΣΟΚ επιτρέπει την ψήφο σε αλλοδαπούς όχι μόνο στις τοπικές του εκλογές αλλά και σε αυτές που γίνονται σε εθνικό επίπεδο, γεννάται και ένα άλλο ερώτημα. Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξουσίας και όταν ψηφίζει κάποιος για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ψηφίζει και για υποψήφιο πρωθυπουργό και κυβερνών κόμμα. Με τι ακριβώς επιχειρήματα θα υπερασπιστεί το ΠΑΣΟΚ, αν γίνει κυβέρνηση, τη μη συμμετοχή αλλοδαπών στις βουλευτικές εκλογές; Εκτός βέβαια αν αυτή είναι μια ιδέα που ήδη έχουν στα σκαριά.

«Σύλληψη 5 Αλλοδαπών από το Αστυνομικό Τμήμα Σάμης»
-απο το Mykefalonia.com

Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι 5 είχαν προλάβει να ψηφίσουν στις εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ.

«Μία νεκρή φάλαινα περίπου 15 μέτρα μήκος και βάρος 20 τόνους ξέβρασε η θάλασσα στο λιμάνι της Σάμης.»
-απο τον Ανεξάρτητο

Πάλι ψαροτούφεκο έκανε ο Βαλλέτας


«Με αφορμή το («συνεχιζόμενο») σκάνδαλο του ηλιελαίου αναδείχτηκαν μια σειρά από σοβαρότατα προβλήματα όσον αφορά τον μηχανισμό ελέγχου τροφίμων αλλά και αντιμετώπισης κινδύνων και διατροφικών κρίσεων.»-από την Καθημερινή

Μαζί με την πρώην κομμουνιστική Ουγγαρία, η Ελλάδα έχει την πιο ακριβή γραφειοκρατία στην Ευρώπη. Όχι απλά είμαστε πρώτοι, αλλά πρώτοι με διαφορά, δαπανώντας το διπλάσιο από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτός ο πανάκριβος ωκεανός νόμων, φορέων και κανονισμών δεν προστατεύει τον καταναλωτή από τους κινδύνους που κατά καιρούς παρουσιάζονται. Στην πραγματικότητα χειροτερεύει τα πράγματα αφού και όταν ακόμα αυτοί οι κίνδυνοι γίνουν αντιληπτοί, το μεγάλο, δυσκίνητο και πνιγμένο στην γραφειοκρατία κράτος αδυνατεί να κατανοήσει και να ελέγξει την κατάσταση. Αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς, το μεγάλο και σπάταλο κράτος δεν είναι ούτε υπεύθυνο, ούτε ευαίσθητο αλλά ούτε και αποτελεσματικό. Δεν έχει κανείς παρά να συγκρίνει το κράτος της Ελλάδας με αυτό της Σουηδίας. Εδώ ούτε καν χρειάζεται να σπαταλήσουμε έστω και λίγα δευτερόλεπτα για να σκεφτούμε πιο από τα δύο κράτη είναι το καλύτερο στην προστασία του πολίτη. Και όμως η Σουηδία έχει την φθηνότερη γραφειοκρατία στην Ευρώπη ξοδεύοντας μόλις το 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η Ελλάδα το 6,8%.

Ποια ακριβώς είναι τα οφέλη που έχουμε ξοδεύοντας 4,5 φορές παραπάνω από τους Σουηδούς; Ποια από τις δύο χώρες ήταν η καλύτερη στην αντιμετώπιση της κρίσης με το ηλιέλαιο; Και πότε ακριβώς θα καταλάβουμε ότι δίνοντας στο κράτος νέες εξουσίες και παραπάνω χρήματα από φόρους δεν θα το κάνουμε καλύτερο αλλά χειρότερο;
Πριν το κράτος είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει κρίσεις, όπως αυτή με το ηλιέλαιο, θα πρέπει πρώτα το ίδιο να κόψει τα λιπαρά.

«Επικίνδυνη η κατάσταση στη Νάπολι από τα σκουπίδια»
-από το Βήμα

Είχα και εγώ την λανθασμένη εντύπωση ότι η Eurovision διοργανώθηκε στο Βελιγράδι.

«Άδειασαν παγκάρι εκκλησίας στα Τρίκαλα»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Φέτος, οι έφοδοι της εφορίας άρχισαν νωρίτερα από ποτέ.

«Η ακρίβεια χαλάει τα... μπάνια του κ. Καραμανλή»

-από το Βήμα

Γιατί; Ακρίβυναν τα μπρατσάκια;

Δευτέρα 19 Μαΐου 2008

Beyond a Boundary



In a masterly new novel, two émigrés find a home in post-9/11 New York.

by James Wood

Fiction has an entrepreneurial element, akin to the inventor’s secret machine, elixir, or formula. Many novelists have had the experience of falling upon the perfect scene or situation or character, the one that will breed meaning and metaphor throughout the book. Gogol surely knew that he had invented a devastating symbolic structure when he came up with the story of a devil figure who travels around Russia buying up the names of dead serfs; he carefully garaged his secret—in a letter, he warned his correspondent not to tell anybody what “Dead Souls” was about.

When we read “Herzog,” we think: how brilliant and simple, like the best of inventions, to have turned something we all do (writing letters in our heads to people we have never met) into a new way of representing consciousness. And when we read “Midnight’s Children” we feel that Salman Rushdie has found a powerful controlling image in the impending midnight of Indian partition, the clock’s hands meeting in prayer. Continue

Σχέδιο Μάρσαλ #8


[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 5/12/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Το ένοχο έγγραφο του Νομάρχη

«Το πρόβλημα που ανέκυψε στην διαδικασία του έργου της μεταφοράς μαθητών και το οποίο προσωρινά καθυστερεί την αποπληρωμή μικρού μέρους των δεδουλευμένων για την περίοδο 2006 – 2007 οφείλεται σε έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που εστάλη στις Νομαρχίες της Χώρας τον Μάρτιο του 2008 και το οποίο επισημαίνει την υποχρέωση διεξαγωγής ‘’προσυμβατικού ελέγχου’’ ήδη από το 2002.»
-ανακοίνωση Νομαρχίας Κεφαλλονιάς

Μερικές ανακοινώσεις δημιουργούν περισσότερα ερωτήματα από αυτά που υποτίθεται απαντούν. Η ανακοίνωση της Νομαρχίας σχετικά με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές για την μεταφορά τον μαθητών είναι μια από αυτές. Στην πρώτη παράγραφο μας λένε ότι αιτία της καθυστέρησης είναι ένα έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου
Το έγγραφο αυτό όμως απλά κοινοποιεί στην Νομαρχία την υποχρέωση της να διεξάγει προσυμβατικό έλεγχο για τις δαπάνες σχετικά με την μεταφορά των μαθητών. Δηλαδή σύμφωνα με το έγγραφο η αιτία για την καθυστέρηση είναι η μη διεξαγωγή του συγκεκριμένου ελέγχου που είναι ευθύνη της Νομαρχίας.

Με λίγη μελέτη και παρά την προσπάθεια αυτών που συνέταξαν την ανακοίνωση να συσκοτίσουν την υπόθεση το συμπέρασμα είναι ένα: για την καθυστέρηση είναι υπεύθυνος ο Νομάρχης. Θα μπορούσε να βρει ορισμένες δικαιολογίες αλλά η συγκεκριμένη ανακοίνωση δεν δίνει κανένα ουσιαστικό λόγο για αυτή την ολιγωρία.
Είναι ο προσυμβατικός έλεγχος κάτι καινούργιο; Όχι, γιατί σύμφωνα με την ανακοίνωση της Νομαρχίας αυτός ο έλεγχος ήταν επιβεβλημένος ήδη από το 2002. Είναι μια διαδικασία που ναι μεν υπήρχε στα χαρτιά αλλά τώρα άρχισε να εφαρμόζεται; Ίσως ναι, ίσως όχι – αλλά η Νομαρχία στην ανακοίνωση της δεν δίνει καμία τέτοια δικαιολογία που αμέσως θα ελάφρυνε την θέση της.

Αντίθετα η ανακοίνωση συνεχίζει προσπαθώντας όσο το δυνατόν να περιπλέξει περαιτέρω τα πράγματα με ασυναρτησίες και ανακρίβειες. Για παράδειγμα στην ανακοίνωση της Νομαρχίας διαβάζουμε ότι ο πρόεδρος των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (ΕΝΑΕ) κ. Δράκος έχει εκφράσει την επιθυμία να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση σχετικά με αυτό το θέμα. Μπορεί ο κ. Δράκος και άλλοι νομάρχες να θέλουν έναν νέο νόμο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Νομάρχης Κεφαλλονιάς δύναται να αδιαφορεί για τον υπάρχοντα.

Επίσης η ανακοίνωση μιλά για τις οφειλές των ετών 2006-07 ύψους 170 εκ. ευρώ. Το νούμερο αυτό είναι ανακριβές. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΝΑΕ κ. Δράκο τα οφειλόμενα προηγουμένων ετών ανέρχονται στα 90,5 εκ. ευρώ. Τα 170 εκ. στα οποία αναφαίρετε η ανακοίνωση της Νομαρχίας είναι οι προβλεπόμενες δαπάνες για το 2008.

Τελικά αυτό που μπορούμε λογικά να συμπεράνουμε από αυτή την ανακοίνωση είναι ότι δεν υπάρχει ‘ένοχο’ έγγραφο αλλά ‘ένοχη’ ολιγωρία της Νομαρχίας Κεφαλλονιάς.

«Ο παγκοσμίου φήμης αστροναύτης θα βρεθεί στη χώρα μας»
-από το Βήμα

Θα μελετήσει τον απίθανο και παράξενο πλανήτη Ελλάδα.

«Στην ενίσχυση της δουλειάς του ΚΚΕ στη νεολαία και στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα απέδωσε η Αλέκα Παπαρήγα την αιφνίδια απόφαση να ζητήσει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος τις παραιτήσεις τριών βουλευτών, ενώ σε ό,τι αφορά τα σενάρια περί διαδοχής παρέπεμψε σε παλαιότερες δηλώσεις της, λέγοντας πως «το θέμα έχει κλείσει», προσθέτοντας ωστόσο ‘’το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού’’»
-από το Έθνος

Η ειρωνεία σχετικά με τις πρόσφατες κινήσεις του ΚΚΕ είναι το πόσο κοντά βρίσκονται στις κινήσεις που θα έκανε μια εταιρία που βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Μπορεί οι κινήσεις να έχουν κάποιο πολιτικό περιεχόμενο αλλά η τακτική είναι καθόλα επιχειρηματική.

Με τις αλλαγές στην τακτική και πρόσωπα του ο ΣΥΝ κατάφερε να αποσπάσει μεγάλο μερίδιο αγοράς και να κερδίσει την πρώτη θέση ως ο κυρίαρχος εκφραστής της ακραίας αριστεράς στην Ελλάδα. Το ΚΚΕ βρίσκετε σε πολύ δυσχερή θέση. Οι ουσιαστικές πολιτικές διαφορές μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΝ είναι ελάχιστες και κατά κανόνα ασήμαντες. Αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζουν η Coca-Cola και η Pepsi. Επειδή η διαφορά στον προϊόν είναι μικρή η όλη προσοχή δίνεται στο μάρκετινγκ και την παρουσίαση. Οι παραιτήσεις των τριών βουλευτών και οι αντικατάσταση τους από νέους κνίτες είναι μια απόφαση που επιβάλλεται από την κατάσταση στην πολιτική αγορά. Είναι σίγουρο ότι οι τρεις νέοι βουλευτές του ΚΚΕ δεν θα πουν τίποτα διαφορετικό από αυτό που θα έλεγαν οι τρεις που φεύγουν – είναι μια αλλαγή βιτρίνας. Οι πολιτικές που προτείνει το ΚΚΕ είναι σταθερές, αμετάλλακτες και πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Παραφράζοντας ένα αμερικάνικο ρητό θα έλεγα ότι τρία πράγματα είναι σταθερά στην ζωή: ο θάνατος, οι φόροι και οι θέσεις του ΚΚΕ.

«Νέοι τρόποι για να νικήσετε την υπέρταση»
-από τα Νέα

Αποφύγετε την οποιανδήποτε σχέση με την πραγματικότητα.

«Ληστεία σε υποκατάστημα της "Μαρφίν"»
-από το skai.gr

Οι ληστές προτίθενται να διαθέσουν τα χρήματα για να συμμετάσχουν στον νέο πολυμετοχικό Παναθηναϊκό.

«Θα πάει μακριά η βαλίτσα;»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Καθόλου μακριά αν η Ολυμπιακή κάνει την μεταφορά.

«Σχέδιο αποδόμηση του Αλέξη Τσίπρα και των ηγετικών στελεχών του ΣΥΝ, αλλά και απαξίωσης των πρωτοβουλιών του ΣΥΡΙΖΑ βλέπει η Κουμουνδούρου.»
-από τα Νέα

Το σχέδιο αποδόμησης έχει τρία στοιχεία: στελέχη Κουμουνδούρου, πολιτική ΣΥΝ και δηλώσεις Τσίπρα.

Κυριακή 11 Μαΐου 2008

Σχέδιο Μάρσαλ #7


[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 5/05/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Μια Μήνυση
χίλιες λογοκρισίες



«Τα ψευδή κακόβουλα και συκοφαντικά γεγονότα, τα οποία ο μηνυόμενος εκφέρει υπό τύπον ερώτησης ή αμφιβολίας ή συμβουλής ή προτροπής κατά περίπτωση, και για τα οποία ο μηνυόμενος γνωρίζει, τόσο ότι είναι ψευδή, όσο και ότι είναι πρόσφορα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή μας, τα ισχυρίσθηκε μέσω των δύο άνω εφημερίδων στο ευρύ αναγνωστικό τους κοινό της κεφαλονίτικης κοινωνίας, τοπικά και διεθνώς.»
-απο την μήνυση του Κοργιαλένειου Ιδρύματος εναντίων Καπετανάκη

Από το μια εικόνα χίλιες λέξεις έχουμε περάσει στο μια μήνυση χίλιες λογοκρισίες. Γιατί το αποτέλεσμα αυτής της απαράδεκτης μήνυσης του Κοργιαλένειου Ιδρύματος ήταν ο εκφοβισμός του κ. Καπετανάκη, αλλά και όσων στο μέλλον προτίθενται να ασκήσουν κριτική.
Όποιος είχε την υπομονή να διαβάσει αυτή τη μήνυση αμέσως θα καταλάβει ότι ο κ. Καπετανάκης μηνύθει γιατί γνωστοποίησε τις απόψεις του στους συμπολίτες του. Δεν ξέρω ποια ήταν τα κίνητρα του κ. Καπετανάκη, δεν ξέρω αν έχει υποκινηθεί από κάποιους, και διαβάζοντας το κείμενο του βρήκα αρκετά σημεία που διαφωνώ. Αυτό όμως που δεν μπορώ να διανοηθώ είναι πως είναι δυνατόν να μηνύεται κάποιος σε μια δημοκρατία του 21ου αιώνα επειδή άσκησε κριτική στη διοίκηση ενός ιδρύματος.
Αυτό που πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι ο κ. Καπετανάκης δεν κατηγόρησε την διοίκηση για κατάχρηση ή άλλες αξιόποινες πράξεις, απλά τους προσάπτει λάθος επιλογές.
Αν υιοθετήσουμε τα κριτήρια συκοφαντίας πάνω στα οποία βασίζεται αυτή η μήνυση η ελευθερία του λόγου είναι παρελθόν. Γιατί το κριτήριο συκοφαντίας σύμφωνα με αυτή την μήνυση είναι το εξής ένα: δήλωση εναντίωσης στα σχέδια, δράσεις, διαχείριση των όποιων κρατούντων.
Δηλαδή όταν ο κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός, θα μπορούσε άνετα να μηνύσει τον Μητροπολίτη για τις απόψεις του στο θέμα των ταυτοτήτων. Ο μάνατζερ του ΟΤΕ θα μπορούσε να μηνύσει εργαζόμενους ή καταναλωτές για κριτική στην διοίκηση του οργανισμού.
Αυτή η άκρως γελοία ως προς το περιεχόμενο αλλά απόλυτα επικίνδυνη ως προς τις συνέπειες μήνυση δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι αποτέλεσμα ενός τρόπου σκέψης που αντιλαμβάνεται την ελευθερία του λόγου όχι ως δικαίωμα του κάθε πολίτη αλλά προνόμιο ορισμένων ομάδων. Αν προσέξατε την φασαρία γύρω από την επίσης απαράδεκτη (παραλίγο) μήνυση Βγενοπουλού εναντίων Τσίπρα, όσοι υπερασπίζονταν το αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι ένας πολιτικός αρχηγός δεν μπορεί να λογοκρίνεται. Δηλαδή αν ο κ. Τσίπρας ήταν ένας απλός πολίτης δεν θα μπορούσε να κριτικάρει το Βγενόπουλό;
Το ότι σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου βλέπει την ελευθερία του λόγου όχι ως ένα βασικό δικαίωμα του καθενός αλλά ως ένα άλλο προνόμιο του κλάδου τους, μας λέει αρκετά για το πως βλέπουν το Έλληνα πολίτη και τις προθέσεις τους στο μέλλον σχετικά με το ότι έχει να κάνει με την ελευθερία του πολιτικού λόγου.
Όσο για τον κ. Γουλιέλμο Κατσούνη, μέλος του ΔΣ της Κοργιαλένειου και συντάκτη της μήνυσης, θα έλεγα ότι οφείλει ένα μεγάλο συγνώμη στον κ. Καπετανάκη.


«Η ημερομηνία του Πάσχα είναι λάθος! Το Ιουλιανό Ημερολόγιο και ο Κύκλος του Μέτωνα για τις πανσελήνους ευθύνονται για την απόκλιση που μετέθεσε τη γιορτή από τις 23 Μαρτίου στις 27 Απριλίου.»
-απο ΤΑ ΝΕΑ

Δηλαδή ο Κεφαλληνίας Σπυρίδων, με την φετινή του κίνηση να αρχίσει την Ανάσταση στις 11:45μμ, ήταν πιο κοντά απο όλους στην σωστή ημερομηνία. Βγήκε σώος και... περισσότερο ακριβής.

«Δεύτερη επίθεση με βόμβες μολότοφ μέσα σε 24 ώρες εξαπέλυσαν άτομα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου στη διμοιρία των ΜΑΤ που βρίσκεται κοντά στα γραφεία του ΠαΣοΚ, στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 50.»
-απο το Βήμα

Οι νεαροί που συμμετέχουν σε αυτά τα εγκλήματα δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να πραγματώνουν αυτά που μαθαίνουν στο σχολείο, πανεπιστήμιο ή από τα ΜΜΕ. Όσοι θεσμοί και υπηρεσίες έχουν την χροιά του παραδοσιακού είναι ύποπτοι και επικίνδυνοι Η οικογένεια, η εκκλησία, ο στρατός και η αστυνομία – στην καθημερινή πλύση εγκεφάλου που μας γίνεται – είναι πράγματα ξεπερασμένα. Μετά από χρόνια ‘διδασκαλίας’ από το αριστερό κατεστημένο τώρα αρχίζουμε να πληρώνουμε τις συνέπειες.

«Στο φως βυζαντινός στόλος με 31 πλοία 1.500 χρόνων»
-απο την Ελεύθεροτυπία

Λόγο της οικονομικής στενότητας που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, το υπουργείο Άμυνας προτίθεται να εντάξει αυτά τα πλοία στο πολεμικό ναυτικό.

«Οι επόμενες κινήσεις του κ. Βενιζέλου»
-απο το Βήμα

Θα είναι αργές, πολύ αργές, και θα συνοδεύονται από αγκομαχητά.

«Κάτω τα χέρια απο τις γυναίκες»
-πανό διαδήλωσης την Πρωτομαγιά

Κάποιοι μιλούν για έλεγχο του εργατικού κινήματος από ομοφυλόφιλους.

«Ο Γιώργος και το ποδήλατο»
-απο το Βήμα

Η σχέση που έχει ο κ. Παπανδρέου με το ποδήλατο είναι παρόμοια με τη σχέση που έχει με το κόμμα του. Το έχει καβαλήσει, ζορίζονται στην ανηφόρα, που και που τον εκδικείται.

Πέμπτη 1 Μαΐου 2008

Σχέδιο Μάρσαλ #6


[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 21/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Γέφυρα με την Ιστορία

«Άτυπη κόντρα Παρίση - Αλιβιζάτου για τη γέφυρα Δεβοσέτου.»
-από την Πένα

Κάποιος κοιτώντας φωτογραφίες από το προσεισμικό Αργοστόλι αμέσως θα αναγνωρίσει την ομορφιά του τοπίου. Θα αναγνωρίσει την οργανική ανάπτυξη αιώνων και το δέσιμο του ανθρώπου, του τοπίου και της πόλης. Είναι κάτι που χάθηκε με το σεισμό του 53.
Αν ο σεισμός του 53 ήταν η πρώτη αιτία αυτής της καταστροφής, η αρχιτεκτονική βαρβαρότητα της δεκαετίας του 50 - και ότι επακολούθησε μεταγενέστερα - ήταν το τελειωτικό κτύπημα.
Το προσεισμικό Αργοστόλι δεν έδειχνε απλά διαφορετικό – αντικατόπτριζε ένα διαφορετικό σύστημα αξιών: την υποχρέωση των ανθρώπων να διατηρήσουν όσα κληρονόμησαν και να τα μεταδώσουν στις επόμενες γενιές.
Στην μεταπολεμική Ελλάδα αυτές τις αξίες χλευάσθηκαν (και χλευάζονται) ποικιλοτρόπως. Η αλαζονεία του τώρα είναι κυρίαρχη. Εμείς τα ξέρουμε καλύτερα από όλους – και από τους πριν και από τους μετά. Οι δικές μας αντιλήψεις είναι ανώτερες όλων και άμα λάχει δίνουμε και την Ακρόπολη αντιπαροχή.
Αυτή η αλαζονεία του τώρα φαίνεται να πολιορκεί και τη συζήτηση για το θέμα της γέφυρας Δεβοσέτου. Κατά κάποιον τρόπο το μόνο που μετράει στη συζήτηση αυτή είναι μόνο οι δικές μας, σημερινές ανάγκες και ευκολίες. Δεν έχουμε κανένα χρέος στο Αργοστόλι του χθες και του αύριο. Η γέφυρα του 19ου αιώνα θα πρέπει να αφήσει τα τανκς του 21ου να προσπελάσουν αμαχητί. Η Κεφαλλονιά είναι διάσπαρτη με μνημεία όλων αυτών που έδωσαν τη ζωή τους για αυτό το νησί, όμως κάποιοι τώρα μας λένε ότι οι Κεφαλλονίτες του σήμερα δεν μπορούν την ‘υπέρτατη’ θυσία: να κάνουν το γύρο του Κούταβου.
Είναι κρίμα που δεν έχουμε μάθει από τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι κρίμα που ζούμε σε μια χώρα όπου την ιστορία όχι μόνο μπορείς να την διαβάσεις αλλά και να την ζήσεις - εμείς όμως κάνουμε τα πάνδεινα για να την σβήσουμε από το τοπίο.
Όλοι όσοι καταλαβαίνουν ότι η γέφυρα Δεβοσέτου δεν είναι μια απλή γέφυρα αλλά ένας πολιτισμικός κόμβος γενεών που η διατήρηση του είναι η πρώτη προτεραιότητα, θα συμφωνήσουν στο ότι η πεζοδρόμηση είναι μονόδρομος.

«Την επιστροφή στους Ελληνοκυπρίους της πόλης των Βαρωσίων προτείνει το τουρκοκυπριακό κόμμα Νέα Κύπρος .»
-από το Βήμα

Ας ενημερώσει κάποιος τους Τούρκους ότι το βέτο στο Βουκουρέστι αφορούσε τους Σκοπιανούς.


«Πλήρη – σταθερή εργασία για όλους. 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο. Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ, κατώτερο μεροκάματο 56 ευρώ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού.»
-Εργατικό Κέντρο Κεφαλλονιάς Ιθάκης

Είναι παράληψη που στην λίστα των αιτημάτων δεν συμπεριλαμβάνεται και το θέμα που είχε θέσει σε ανύποπτο χρόνο η Αλίκη Βουγιουκλάκη με το:
«Κυριακή γιορτή και σχόλη/ να ταν η βδομάδα όλη/και Δευτέρα να ταν μόνο/κάνα δυο φορές το χρόνο»
Πως ακριβώς τους ήρθε το 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο; Πως ακριβώς τα υπολόγισαν; Όλοι θα θέλαμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και χρήμα αλλά αυτό απλά είναι μια ευχή, η υλοποίηση της οποίας εξαρτάται από το πόσο παραγωγική είμαστε σαν χώρα.
Τα περισσότερα από τα αιτήματα είναι απόλυτα εφικτά μόνο που στην υπάρχουσα κρατικοποιημένη οικονομία είναι όνειρα θερινής νυκτός. Οι συνδικαλιστές της Κεφαλλονιάς βασίζουν τα αιτήματα τους κρίνοντας από τα κεκτημένα του δημόσιου τομέα. Αυτά όμως τα κεκτημένα βασίζονται στις πλάτες των εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα και στον απίθανα υψηλό δανεισμό του κράτους. Δηλαδή αν θέλουν τα αιτήματα τους να γίνουν πραγματικότητα για όλους - και χωρίς να αλλάξει το σύστημα - κάπου θα πρέπει να βρεθούν άλλες τρεις Ελλάδες που θα φορολογούνται, θα δανείζονται και θα μας τα στέλνουν. Αυτός είναι ο ρεαλισμός των συνδικαλιστών.
Το βιωτικό επίπεδο κάθε Έλληνα μπορεί να βελτιωθεί ,και να συνεχίζει να βελτιώνεται με υψηλούς ρυθμούς, αν προχωρούσαμε σε μια σειρά απόλυτα αναγκαίων αλλαγών: δραστική μείωση της φορολογίας και της γραφειοκρατίας, σπάσιμο των κρατικών μονοπωλίων και των ιδιωτικών ολιγοπωλίων, απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και μείωση των κρατικών δαπανών

«Ο Βουλευτής ας σταματήσει να παραπληροφορεί.»
-Νομάρχης Διονύσης Γεωργάτος

Ορθή η παρατήρηση του κ. Γεωργάτου. Οι πολιτικοί ρόλοι στην Κεφαλλονιά είναι απόλυτα διακριτοί. Η παραπληροφόρηση είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Νομάρχη.

«Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη πιστοποίησαν ότι το πιο δυνατό πλάσμα είναι το βακτήριο της γονόρροιας καθώς σηκώνει το βάρος του επί 100.000.»
-από το Βήμα

Περαιτέρω έρευνα εξακρίβωσε υψηλή χρήση αναβολικών από το συγκεκριμένο βακτήριο. Δεν έχει σταλεί ακόμα το αναμενόμενο email από την Σού Λι.

«Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να ανασυνθέσουν τη φωνή του ανθρώπου του Νεάντερταλ, που εξαφανίστηκε πριν από 30.000 χρόνια.»
-από το Βήμα


Η φωνή αυτή μοιάζει πολύ με της Καλομοίρας αλλά κάνει λιγότερα φάλτσα.

Παρασκευή 18 Απριλίου 2008

Σχέδιο Μάρσαλ #5


Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 14/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Μαντζουράτος ο Αιολικός

«Η απάντηση του λαού θα πρέπει να είναι μόνο μία: Αλλαγή συσχετισμών και αγώνας για ριζικές αλλαγές. Να βάλει τους εκπροσώπους του κεφαλαίου στην γωνία, να κάνει λαϊκή περιουσία τις μονάδες παραγωγής ενέργειας κάτω από λαϊκό έλεγχο μέσα από ένα αποκλειστικά Δημόσιο φορέα παραγωγής.»
-Δημήτρης Μαντζουράτος

Αγαπητέ, φίλτατε και πρώην σύντροφε (εγώ είμαι πρώην αυτός είναι νυν) θέλω να σου θέσω ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τη θέση σου ότι η παραγωγή ενέργειας θα πρέπει να είναι κρατική.

1) Όταν μιλάς για λαϊκό έλεγχο τι ακριβώς εννοείς; Γιατί όλοι ξέρουμε ότι λαϊκός έλεγχος σημαίνει κρατικός που με τη σειρά του σημαίνει έλεγχος από την εκάστοτε κυβέρνηση και τη συντεχνία που ελέγχει τη συγκεκριμένη επιχείρηση. Όταν μια επιχείρηση είναι κρατική τα κίνητρα των κυβερνώντων και των συντεχνιών είναι πολύ συγκεκριμένα και προβλέψιμα. Οι μεν κυβερνώντες προσπαθούν να διορίσουν όσους περισσότερούς γίνεται - ανεξάρτητα από τις πραγματικές ανάγκες τις επιχείρησης – προς άγρα ψήφων. Οι πιο τολμηροί από τους κυβερνώντες πάνε ακόμα πιο πέρα χρησιμοποιώντας τις προμήθειες και τα έργα της επιχείρησης για προσωπικό πλουτισμό.
Οι δε συνδικαλιστές προσπαθούν να επιβάλουν την επιχείρηση ως εθνικό μονοπώλιο Όταν αυτό επιτευχθεί τότε μπορούν να το κλείνουν το μαγαζί όποτε θέλουν για να επιβάλλουν ετσιθελικά τα “δίκαια” αιτήματα τους.
Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο “λαϊκός” έλεγχος.

2) Είσαι ευχαριστημένος από την “λαϊκά” ελεγχόμενη ΔΕΗ; Το ότι αυτό το κρατικό μονοπώλιο με μηδέν ανταγωνισμό και με τη δυνατότητα να επιβάλει σχεδόν ότι τιμές θέλει στον καταναλωτή μετά δυσκολίας τα βγάζει πέρα δεν σου γεννά κανένα ερώτημα για την βιωσιμότητα του “λαϊκού” έλεγχου;

3) Όταν η ΔΕΗ αυξάνει τις τιμές της κατά 10% ή 20% ποιοι αισθάνονται την διαφορά στην τσέπη τους οι φτωχοί και μεσαίοι ή οι πλούσιοι;

4) Θα μπορούσες να μου δώσεις μερικά παραδείγματα επιτυχημένης επιχειρηματικής δραστηριότητας του ελληνικού κράτους;

5) Θα μπορούσες να μου δώσεις ΈΝΑ παράδειγμα πετυχημένης κομμουνιστικής χώρας;

«Αναστέλλεται η χορήγηση οικοδομικών αδειών στον Υμηττό»
-από την Καθημερινή

Το κράτος είναι οργανωμένο και υπεύθυνο και δεν μπορεί να χορηγεί οικοδομικές άδειες στον Υμηττό αν δεν ξέρει ποιες περιοχές θα “καθαρίσουν” οι πυρκαγιές αυτό το καλοκαίρι.

«Όμως μια τέτοια ανάπτυξη, μπορεί να γίνει πραγματικότητα με μια άλλη λαϊκή εξουσία. Αυτή με τη σειρά της προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων, και στην ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση υπέρ των δυνάμεων που η πολιτική τους αντιπαλεύει στην ουσία την πολιτική του κεφαλαίου και στηρίζει την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.»
-Νίκη Αλεξανδροπούλου

Πάντως εδώ θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την σύμπνοια και ιδεολογική συνοχή της τοπικής πολιτικής τάξης. Πριν από μερικές μέρες ο δήμαρχος Αργοστολίου μίλησε περί «ακραίου οικονομικού φιλελευθερισμού». Πιο πάνω είδατε του νομαρχιακό σύμβουλο Ματζουράτο να θέλει να βάλει «τους εκπροσώπους του κεφαλαίου στην γωνία», και τώρα η κ. Αλεξανδροπούλου, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στο δήμο Αργοστολίου, θέλει να αντιπαλέψει την πολιτική του κεφαλαίου.

Βέβαια δεν είναι όλοι ενάντια στις ελεύθερες αγορές στον ίδιο βαθμό, άλλοι είναι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Μπορείτε να διαλέξετε την απόχρωση του κρατικισμού που σας ταιριάζει και φτάνοντας στο ταμείο, το δημιούργημα τους, ο νέος των 700 ευρώ θα τοποθετήσει το μεταπολιτευτικό απολίθωμα της αρεσκείας σας στην πλαστική σακούλα.


«Τακτοποιείται η βίλα Σουφλιά»
-από την Ελευθεροτυπία

Τώρα που το Σκοπιανό βγαίνει προσωρινά από την πρώτη γραμμή, σειρά παίρνουν οι άλλες μεγάλες προτεραιότητες της κυβέρνησης.

«Η γνώμη μου είναι πως τα Σκόπια πρέπει να ονομαστούν Μακεδονία και θα πρέπει η Ελλάδα να πάψει να φέρεται ρατσιστικά»
-μαθήτρια στο mykefalonia.com

Μπορεί η κυρία Μαρία Ρεπούση να έχασε την μάχη για το βιβλίο της ιστορίας αλλά φαίνεται ότι κερδίζει των πόλεμο των ιδεών. Σιγά αλλά σταθερά ο τρόπος σκέψης που εκπροσωπεί κερδίζει περισσότερο έδαφος έχοντας ήδη κατακτήσει τους διαμορφωτές τις κοινής γνώμης. Τα ΜΜΕ μας δίνουν καθημερινά μαθήματα πολιτικής ορθότητας και πολυπολιτισμικότητας - δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες με την παρακμή του μοντέρνου δυτικού πολιτισμού.

«Οι Κινέζοι... φταίνε. Δεν υπάρχει Ολυμπιονίκης που δεν έχει ντοπαριστεί και αυτό είναι ντροπή για την Ελλάδα»

-Βασίλης Καπετάνιος

Σωστό αυτό αλλά μάλλον τα πράγματα θα πρέπει να αλλάξουν στους Ολυμπιακούς αγώνες. Αφού όλες οι χώρες κάνουν την ίδια ατιμία, ήρθε ο καιρός να αρχίσουν να αγωνίζονται στο ποιος παρασκευάζει τα καλύτερα αναβολικά. Τα νέα ολυμπιακά αθλήματα θα περιλαμβάνουν: αποτελεσματικότητα αναβολικού, τιμή, συσκευασία και μάρκετινγκ.

«Πήγε στην Εφορία κρατώντας καραμπίνα»
-από το Βήμα

Όπως η κυβέρνηση στο Βουκουρέστι έτσι και ο κάθε φορολογούμενος πολίτης θα πρέπει να κάνει την κατάλληλη προετοιμασία πριν παρουσιαστεί στην εφορία. Όταν θέτεις τα φυσίγγια επί τάπητος αμέσως βελτιώνεται η διαπραγματευτική σου θέση. Με αποφασιστικότητα, τόλμη και αυτοπεποίθηση δύνασαι να ασκήσεις βέτο στις επιδιώξεις του εφοριακού αλυτρωτισμού.

Κυριακή 13 Απριλίου 2008

An Empty Revolution


The Unfulfilled Promises of Hugo Chávez

By Francisco Rodríguez

On December 2, when Venezuelans delivered President Hugo Chávez his first electoral defeat in nine years, most analysts were taken by surprise. According to official results, 50.7 percent of voters rejected Chávez's proposed constitutional reform, which would have expanded executive power, gotten rid of presidential term limits, and paved the way for the construction of a "socialist" economy. It was a major reversal for a president who just a year earlier had won a second six-year term with 62.8 percent of the vote, and commentators scrambled to piece together an explanation. They pointed to idiosyncratic factors, such as the birth of a new student movement and the defection of powerful groups from Chávez's coalition. But few went so far as to challenge the conventional wisdom about how Chávez has managed to stay in power for so long.

Although opinions differ on whether Chávez's rule should be characterized as authoritarian or democratic, just about everyone appears to agree that, in contrast to his predecessors, Chávez has made the welfare of the Venezuelan poor his top priority. His government, the thinking goes, has provided subsidized food to low-income families, redistributed land and wealth, and poured money from Venezuela's booming oil industry into health and education programs. It should not be surprising, then, that in a country where politics was long dominated by rich elites, he has earned the lasting support of the Venezuelan poor.

That story line may be compelling to many who are rightly outraged by Latin America's deep social and economic inequalities. Unfortunately, it is wrong. Neither official statistics nor independent estimates show any evidence that Chávez has reoriented state priorities to benefit the poor. Most health and human development indicators have shown no significant improvement beyond that which is normal in the midst of an oil boom. Indeed, some have deteriorated worryingly, and official estimates indicate that income inequality has increased. The "Chávez is good for the poor" hypothesis is inconsistent with the facts. Continue

Horrors of a ‘Crisis’

By George Will

During presidential elections, when candidates postulate this or that "crisis" for which each is the indispensable and sufficient cure, economic hypochondria is encouraged, so a sense of suffering is rampant. Recently the Wall Street Journal, like Joseph Conrad contemplating the Congo, surveyed today's economic jungle and cried, "The horror! The horror!"


Declines in housing values and the stock market are causing some Americans to delay retirement. A Kansas City man had been eager to retire to Arizona but now, the Journal says, "figures he'll stay put for another couple of years." He is 59.


So, this is a facet of today's hydra-headed "crisis" — the man must linger in the labor force until, say, 62. That is the earliest age at which a person can, and most recipients do, begin collecting Social Security. Συνέχεια

Πέμπτη 10 Απριλίου 2008

Σχέδιο Μάρσαλ #4


[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 07/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Δήμαρχος Αργοστολίου: πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης


«Μια προκλητική και σκανδαλώδης ανακοίνωση που μας κατηγορεί (!!!) για την απόκτηση του κτηρίου της Τράπεζας της Ελλάδος είδε το φως της δημοσιότητας από την πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση «Φιλελεύθερη Συμμαχία Περιφερειακή Κίνηση Ιονίων Νήσων- Τοπική Κίνηση Κεφαλλονιάς».
Η ανακοίνωση αυτή αποκαλύπτει το σκληρό ιδεολογικό πρόσωπο της οργάνωσης του ακραίου οικονομικού φιλελευθερισμού που περιγράφεται με τη φράση «τα πάντα στους ιδιώτες».
Είναι η αντίληψη εκείνη που θέλει να συρρικνώσει και να εξαφανίσει την δημόσια δράση και επένδυση από όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής.»
- Γεώργιος Τσιλιμιδός, Δήμαρχος Αργοστολίου

Ο τίτλος του Ανεξάρτητου σχετικά με τις κινητοποιήσεις των δήμων ήταν: Στο Κόκκινο τα Ταμεία των Δήμων. Σε πρόσφατη ανακοίνωση της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Κεφαλλονιάς και Ιθάκης γίνεται αναφορά περί «οξυμένων οικονομικών προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.» Αν τα παραπάνω είναι αλήθεια και η οικονομική κατάσταση των δήμων είναι τόσο δεινή πως εξηγείτε η απόφαση του δήμου Αργοστολίου να δανειστεί 1,6 εκ. ευρώ για την αγορά του κτιρίου της Τράπεζας της Ελλάδος;

Όταν πήρε την συγκεκριμένη απόφαση ο δήμος Αργοστολίου όχι μόνο αύξησε το ήδη τεράστιο χρέος του κατά 1,6 εκ. ευρώ αλλά ταυτόχρονα απόλεσε όλα τα έσοδα που θα κέρδιζε από την ιδιωτική χρήση αυτού του κτιρίου, σε δημοτικά τέλη κτλ.
Αυτή η κίνηση του δήμου είναι ένας μικρόκοσμος των όσων συμβαίνουν πανελλαδικά. Να τι επετεύχθη με την παράκαμψη του ιδιωτικού ενδιαφέροντος για αυτό το κτίριο:

1) Η Τράπεζα της Ελλάδος έχασε περίπου 1,15 εκ. ευρώ.

2) Οι δημότες του Αργοστολίου φορτώθηκαν ένα ακόμα χρέος αξίας 1,6 εκ. ευρώ.

3) Χάθηκαν για το κεντρικό κράτος όλα τα έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές της ιδιωτικής επιχείρισης και των εργαζόμενων της. Έχασε και ο δήμος τα δικά του έσοδα.

4) Το δημόσιο δεν έχασε μόνο τα παραπάνω έσοδα αλλά δημιούργησε και νέα μακροχρόνια έξοδα. Η όποια νέα δραστηριότητα στο κτίριο αυτό θα χρειαστεί συντήρηση και προσωπικό που φυσικά θα τα πληρώνει ο φορολογούμενος.

5) Αποτρέποντας την λειτουργία μιας νέας ιδιωτικής επιχείρησης μείωσε τη ζήτηση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και αυτόματα αύξησε ακόμα περισσότερο την ζήτηση για ρουσφέτι.

Δείτε ότι αυτή η κίνηση η παρεμφερή (επαναλαμβανόμενη συχνά σε πανελλαδικό επίπεδο) όπου το κράτος επεκτείνετε με τον ένα η τον άλλο τρόπο μειώνει τη ζήτηση και τις αποδοχές των εργαζόμενων στο ιδιωτικό τομέα και σπρώχνει όλο και περισσότερους νέους να συνωστίζονται στο γραφείο κάποιου πολιτικάντη παρακαλώντας για μια θέση στο δημόσιο.

Αυτή είναι η θλιβερή αλήθεια για την αγορά του κτιρίου αυτού από το δήμο. Βέβαια αν δήμος είχε πλεόνασμα, τα δημοτικά τέλη ήταν χαμηλά και οι βασικές υπηρεσίες του δήμου απέδιδαν σε ένα ικανοποιητικό βαθμό τότε η απάντηση στην ερώτηση για αυτή την αγορά ίσως να ήταν άλλη. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική. Ο δήμος είναι υπερχρεωμένος, τα δημοτικά τέλη έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια και η απόδοση του δήμου στις βασικές του υπηρεσίες προς του πολίτες είναι από κακή ως μέτρια.

Λέγεται ότι αυτό το κτίριο θα στεγάσει τις εικαστικές δραστηριότητες του δήμου και αναρωτιέμαι: αν η δημοτική αρχή δεν τα καταφέρνει με κυκλοφοριακό, λακκούβες και βόθρους τι ακριβώς της δίνει την αισιοδοξία ότι θα μεγαλουργήσει στον πολιτισμό;

«Η Ακρόπολη στο παιχνίδι Μονόπολη. Χρώμα από Ελλάδα θα έχει η νέα παγκόσμια συλλεκτική έκδοση της Μονόπολης. Το πιθανότερο, μια αεροφωτογραφία της Ακρόπολης να τυπωθεί μεταξύ άλλων στο σκληρό ταμπλό.»
-απο την Καθημερινή

Και όποιος προσγειώνεται σε αυτό το τετράγωνο θα χάνει δύο γύρους πέφτοντας πάνω σε μια νοητή διαδήλωση.


«Η ελληνική κυβέρνηση είπε «όχι» χθες στην είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ»
-από το Βήμα

Επιτέλους μετά από καιρό η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων ξαναγίνεται ο στόχος της ελληνικής διπλωματίας. Η κυβέρνηση Καραμανλή αξίζει συγχαρητηρίων. Μακάρι να συνεχίσει έτσι και μακάρι επίσης να έδειχνε την ίδια αποφασιστικότητα και τόλμη στα εσωτερικά θέματα.

«Αντιδράσεις προκάλεσε σε ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση η χθεσινή καταδίκη από κινεζικό δικαστήριο του γνωστού ακτιβιστή Χου Ζία σε φυλάκιση τριάμισι ετών. Δικαστήριο του Πεκίνου έκρινε τον 34χρονο κινέζο ακτιβιστή ένοχο για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας και του σοσιαλιστικού συστήματος.»
-από το Βήμα

Το ΚΚΕ θα αντιδράσει και αυτό κατηγορώντας το κινέζικο καθεστώς για απαράδεκτη μετριοπάθεια και επικίνδυνη χαλάρωση του κρατικού μηχανισμού.

«Εκδήλωση με την συμμετοχή μαθητών το πρωΐ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Σύνθημα: "Ναι, στα βιβλία. Όχι, στην τηλεόραση".»
-από το www.skai.gr

Η επιτυχία της εκδήλωσης εξαρτάται από τα καταπληκτικά τηλεοπτικά σποτ που έχουν ετοιμάσει οι διοργανωτές.

«Η ασφάλεια Αττικής εξιχνίασε, ύστερα από καταγγελία, απάτη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε βάρος ασφαλιστικής εταιρείας με εικονικά θανατηφόρα τροχαία.»
-από το www.skai.gr

Μετά από την καταγγελία οι υποψίες των αστυνομικών ενισχύθηκαν όταν φτάνοντας στον τόπο του ‘ατυχήματος’ άκουσαν μια φωνή να λέει: Φώτα, Κάμερα, Πάμε!

Σάββατο 5 Απριλίου 2008

Σχέδιο Μάρσαλ #3


[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 31/3/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Σύμφωνο Ελεύθερης Πτώσης


«Να φύγει η Δεξιά, αλλά και η δεξιά πολιτική»
-Αλέξης Τσίπρας

Με όλα αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας κατά καιρούς γεννιέται το ερώτημα αν κατοικεί στην χώρα που πολιτεύεται. Μιας και η ‘δεξιά’ πολιτική εφαρμόζεται από την ‘δεξιά’ κυβέρνηση, κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει πως μια ‘δεξιά’ κυβέρνηση αυξάνει το κράτος κάθε λεπτό που περνάει. Η κατά τα άλλα ‘δεξιά’ ΝΔ θα αυξήσει τις κρατικές δαπάνες φέτος με ρυθμούς 10%, όταν η όλη οικονομία αυξάνεται με ρυθμούς 3%. Μέσα σε μια οκταετία της ‘δεξιάς’ ΝΔ το κράτος θα έχει διπλασιασθεί σε όγκο. Αυτό το ‘δεξιό’ κράτος θα καταναλώνει ακόμα μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας και θα χρειάζεται νέους και αυξανόμενους φόρους

Στα παραπάνω δεν έχω προσθέσει το δανεισμό που πραγματικά βρίσκεται σε στρατοσφαιρικά επίπεδα. Το ελληνικό δημόσιο δανείζετε περισσότερα από 84 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Για κάθε 100 ευρώ που δαπανά τα 45 τα δανείζετε.

Η γιγάντια αύξηση των δαπανών και ο ακατάσχετος δανεισμός είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που βλέπει τον κρατισμό ως λύση για το κάθε πρόβλημα. Μια πολιτική καθόλου δεξιά που η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς έχει υιοθετήσει και αποδεχτεί. Είναι μια πολιτική που σταδιακά δημιουργεί και διογκώνει προβλήματα.

Το μεγάλο κράτος θα χρειάζεται ολοένα περισσότερους και υψηλότερους φόρους, οι περισσότεροι και υψηλότεροι φόροι μειώνουν το κοινωνικό πλούτο και την οικονομική ανάπτυξη δημιουργώντας την ανάγκη στο κράτος να αυξήσει ακόμα περισσότερο τους φόρους. Είναι ένας φαύλος κύκλος το αποτέλεσμα του οποίου είναι η σταδιακή αύξηση της φτώχειας. Μια φτώχεια που ήδη κτυπά τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας και που δυστυχώς θα επεκτείνετε και σε άλλα όσο ο καιρός περνάει. Αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας οι καλύτερες μέρες δεν βρίσκονται μπροστά αλλά πίσω μας.

Οι πολιτικές που προτείνει κ. Τσίπρας θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατεύθυνση της οικονομικής κατάρρευσης με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς. Η μεγάλη ειρωνεία της πολιτικής είναι ότι η αριστερά είναι η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων στα οποία επιδιώκει τη λύση.

«Αλογοσκούφης χαϊδεύει Σουφλιά»
-απο τίτλο της Ελεθευροτυπίας

Έτσι περνάμε από την κυβερνητική σύμπνοια και συνοχή στο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

«Αρνούμαστε να δεχθούμε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές και διαδικασίες που ακολουθείτε και μέσα και εκτός της Βουλής. Θα καθυστερούμε και θα εμποδίζουμε κάθε νομοσχέδιο που επιχειρείτε να περάσετε χωρίς διάλογο και σεβασμό προς την ελληνική κοινωνία»
-Γιώργος Παπανδρέου

Κάποτε θα πρέπει οι πολιτικοί να κατανοήσουν αυτά που κατανοεί ένας δεκάχρονος. Ότι δηλαδή το να διαφωνείς με κάποιον δεν σημαίνει και αυτόματα ότι του καταπατείς τα δικαιώματα. Το ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική με την όποια ο κ. Παπανδρέου διαφωνεί αυτό δεν σημαίνει ότι τα μέσα και οι τρόποι που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να υλοποιήσει αυτή την πολιτική είναι απαραιτήτως και ‘αντιδημοκρατικά.’

Φαίνεται το ότι να διαφωνούμε με κάποιον δεν είναι αρκετό. Στην διαφωνία θα πρέπει να προστίθεται η διαπόμπευση του χαρακτήρα και απόδοση των χειρότερων το δυνατό κινήτρων σε αυτόν που βρίσκεται απέναντι μας. Το να πει ο κ. Παπανδρέου που ακριβώς διαφωνεί και τι προτείνει για το ασφαλιστικό δεν είναι αρκετό θα πρέπει να γεμίζει τους λόγους του με γελοία επίθετα του τύπου αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και αυταρχικό.

«Αλλάζει η ώρα τα ξημερώματα της Κυριακής»
-από την Καθημερινή

Ποιος το αποφάσισε αυτό χωρίς κοινωνικό διάλογο; Που είναι το ΚΚΕ να υψώσει τη γροθιά στο νέο αντιλαϊκό, αντικοινωνικό, αντιδημοκρατικό και γενικά αντί μέτρο της αυταρχικής κυβέρνησης; Εργάτη σου κλέβουν μια ώρα από το ύπνο σου και εσύ..κοιμάσαι

"Σε πάνω από 4.000 λακκούβες πέφτουν καθημερινά οι πολίτες στην Αττική, με αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και ζημιές στα οχήματα.»
-από την Καθημερινή

Ναι αλλά αυτό που πραγματικά μετράει είναι ποιος δήμος κάνει τα καλύτερα πάρτι, έχει τα ψηλότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα κτλ.

«Με «ταυτότητα» το κρέας.»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Σε αυτή την «ταυτότητα» θα αναγράφεται η χώρα προέλευσης του κρέατος, το είδος του ζώου, το βάρος, η τιμή πώλησης και η τιμή ανά μονάδα μέτρησης. Ακόμα δεν έχει γίνει καμία δήλωση και δεν έχει καταγραφεί καμία αντίδραση για την μη αναγραφή του θρησκεύματος.

«Είχε εντοπίσει ένα απόσπασμα στον Στράβωνα, στο οποίο υπήρχε αναφορά σύμφωνα με την οποία η λύση του αινίγματος ίσως να βρισκόταν στην Κεφαλονιά. Η θεωρία του θέλει την ομηρική Ιθάκη να είναι εκεί που βρίσκεται η σημερινή Παλική, το δυτικό κομμάτι της Κεφαλονιάς.»
-από την Καθημερινή

Ανεξάρτητα από αυτά που λένε οι καθηγητές, η λύση θα πρέπει να δοθεί στον ΟΗΕ. Όταν ο κ. Μάθιου Νίμιτς τελειώσει με το Μακεδονικό τότε μπορεί να αναλάβει αυτή την υπόθεση. Ίσως η Παλική να συμφωνήσει σε μια σύνθετη ονομασία, όπως, Νέα Ιθάκη ή Δυτική Ιθάκη ή Δε γουστάρουμε τσου Αργοστολιότες Ιθάκη. Πάντως, αν δεν βρεθεί λύση στο όνομα είναι σίγουρο ότι η Ιθάκη θα ασκήσει βέτο στην ένταξη της Κεφαλλονιάς στην υπερνομαρχία Ιονίων Νήσων.