Από τις κρατικοποιήσεις στην πολυπολιτισμικότητα

Στην ταινία του Γούντι Άλεν, Μπανάνας, όταν ο αρχηγός μιας επαναστατικής οργάνωσης σε μια χώρα της Λατινικής Αμερικής κατακτά την εξουσία αμέσως διακηρύσσει τα Σουηδικά ως την επίσημη γλώσσα. Ήταν η διακωμώδηση του σύνηθες φαινομένου όπου κάποιοι εισάγουν ξεπατικοσούρα όλα όσα θεωρούν ξένα και μοδάτα.

Στην Ελλάδα στα μέσα της δεκαετίας ‘70 και αρχές ‘80 μια εισαγόμενη και μοδάτη ιδέα ήταν η κρατικοποίηση. Είχε δοκιμαστεί και αποτύχει στο εξωτερικό αλλά η πολιτική τάξη της Ελλάδας την έβλεπε ως ένα άλλο σημαντικό βήμα για τον εκσυγχρονισμό της χώρας. Η σχεδόν καθολική αποδοχή, υλοποίησή και αποτυχία της ιδέας της κρατικοποιήσης απέδειξε για άλλη μια φορά ότι τίποτα δεν έχει την ισχύ μιας καταστρεπτικής ιδέας που απλά τυγχάνει να είναι της ώρας. Η ανθρώπινη φύση έχει μια τάση προς το νέο και εύκολο που σε συνδυασμό με την αλαζονεία του τώρα συνθέτει και παράγει τον κύκλο των αποτυχημένων ιδεών. Αν οι κρατικοποιήσεις ήλθαν και παρήλθαν αυτό που μας έμεινε είναι η πολιτική τάξη που τις υλοποίησε - αυτάρεσκη, αγέρωχη και έτοιμη για νέες περιπέτειες. Μπορεί οι Έλληνες πολιτικοί να αναγνωρίζουν τα λάθη τους – σπανίως και σε βάθος χρόνου φυσικά – αλλά αυτό που αδυνατούν να κατανοήσουν είναι οι αιτίες και πηγές των λαθών τους. Τους διακρίνει μια εφηβική αθωότητα και αυθορμητισμός. Συνέχεια

Κάτι τρέχει με τους δίπλα

Οι τοπικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ στην Κεφαλλονιά ανέδειξαν νικητές και ηττημένους.
Ταυτόχρονα όμως η μεγάλη συμμετοχή αλλοδαπών δημιουργεί πολλά ερωτήματα.


«Τα επίσημα αποτελέσματα – Μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν, λέει το "ΡΕΓΓΙΝΑ"»
-από τον Ανεξάρτητο

Σύμφωνα με τον Μπρεχτ μερικοί «είναι πολύ απασχολημένοι» γιατί «ετοιμάζουν το επόμενο λάθος τους.» Έτσι εξηγείτε και η συνήθεια που έχουμε να προσπαθούμε να καλύψουμε ένα προηγούμενο λάθος πραγματοποιώντας ένα καινούργιο. Αυτό που μόνον ενδιαφέρει είναι απλά το νέο λάθος να βασίζεται σε έναν άλλο τρόπο σκέψης και σε διαφορετικά κίνητρα.

Έτσι η ελληνική πολιτική τάξη στις αρχές της δεκαετίας του 90 τήρησε μια εντελώς αδιάλλακτη στάση για το σκοπιανό που στα τέλη της ίδιας δεκαετίας την μετέτρεψε σε μια στάση παραμέλησης έχοντας την κρυφή ελπίδα ότι οι Έλληνες θα ξεχάσουν το θέμα. Το ένα λάθος πολιτικής διαδέχτηκε το άλλο.

Αυτό φαίνεται να συμβαίνει τώρα και με το θέμα της μετανάστευσης στην χώρα μας. Επειδή αρκετές φορές στους μετανάστες – παράνομους και μη – έχουμε φερθεί λιγότερα ανθρώπινα από ότι θα έπρεπε τώρα θα πρέπει υποτίθεται να τους να έχουμε σε καλύτερη μεταχείριση από τον μέσο Έλληνα. Το ΠΑΣΟΚ έχει δώσει το δικαίωμα της ψήφου σε όλους του αλλοδαπούς, ακόμα και σε αυτούς που δεν προέρχονται από κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις εσωκομματικές του εκλογές. Είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς που βασίζεται αυτή η πολιτική.

Έχουν ξεχάσει στο ΠΑΣΟΚ ότι ζούμε στα Βαλκάνια; Έχουν την εντύπωση μήπως ότι οι εθνικιστικές συγκρούσεις, οι αντιμαχίες μεταξύ των κρατών και γενικά οι διενέξεις ανήκουν τελεσίδικα παρελθόν; Εάν αύριο έχουμε μια διαφορά με μια γείτονα χώρα, πώς ακριβώς θα ελέγξουν αν οι πολίτες αυτής της χώρας που ζουν στην Ελλάδα δεν ψηφίζουν έχοντας στο νού το συμφέρον της χώρας που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν;
Οι κύριοι του "Ρεγγίνα" λένε ότι «μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν.» Ναι, αλλά στις τοπικές εκλογές η διαφορά μεταξύ Σπανού και Μαρκάτου ήταν 102 ψήφοι. Από που προκύπτει το «μόνο 199 αλλοδαποί ψήφισαν.»;

Αυτοί οι 199 ψήφοι ήταν σχεδόν το 7% του εκλογικού σώματος που ψήφισε στις τοπικές του ΠΑΣΟΚ. Στις εκλογές του 2007 η διαφορά μεταξύ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ήταν 3,73% και στις εκλογές του 2000 η διαφορά μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ήταν 1,06%. Επαναλαμβάνω, από που προκύπτει το ότι το ποσοστό συμμετοχής των αλλοδαπών με 7% είναι ασήμαντο;

Επειδή το ΠΑΣΟΚ επιτρέπει την ψήφο σε αλλοδαπούς όχι μόνο στις τοπικές του εκλογές αλλά και σε αυτές που γίνονται σε εθνικό επίπεδο, γεννάται και ένα άλλο ερώτημα. Το ΠΑΣΟΚ είναι κόμμα εξουσίας και όταν ψηφίζει κάποιος για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ, ψηφίζει και για υποψήφιο πρωθυπουργό και κυβερνών κόμμα. Με τι ακριβώς επιχειρήματα θα υπερασπιστεί το ΠΑΣΟΚ, αν γίνει κυβέρνηση, τη μη συμμετοχή αλλοδαπών στις βουλευτικές εκλογές; Εκτός βέβαια αν αυτή είναι μια ιδέα που ήδη έχουν στα σκαριά.

«Σύλληψη 5 Αλλοδαπών από το Αστυνομικό Τμήμα Σάμης»
-απο το Mykefalonia.com

Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι 5 είχαν προλάβει να ψηφίσουν στις εσωκομματικές του ΠΑΣΟΚ.

«Μία νεκρή φάλαινα περίπου 15 μέτρα μήκος και βάρος 20 τόνους ξέβρασε η θάλασσα στο λιμάνι της Σάμης.»
-απο τον Ανεξάρτητο

Πάλι ψαροτούφεκο έκανε ο Βαλλέτας


«Με αφορμή το («συνεχιζόμενο») σκάνδαλο του ηλιελαίου αναδείχτηκαν μια σειρά από σοβαρότατα προβλήματα όσον αφορά τον μηχανισμό ελέγχου τροφίμων αλλά και αντιμετώπισης κινδύνων και διατροφικών κρίσεων.»-από την Καθημερινή

Μαζί με την πρώην κομμουνιστική Ουγγαρία, η Ελλάδα έχει την πιο ακριβή γραφειοκρατία στην Ευρώπη. Όχι απλά είμαστε πρώτοι, αλλά πρώτοι με διαφορά, δαπανώντας το διπλάσιο από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτός ο πανάκριβος ωκεανός νόμων, φορέων και κανονισμών δεν προστατεύει τον καταναλωτή από τους κινδύνους που κατά καιρούς παρουσιάζονται. Στην πραγματικότητα χειροτερεύει τα πράγματα αφού και όταν ακόμα αυτοί οι κίνδυνοι γίνουν αντιληπτοί, το μεγάλο, δυσκίνητο και πνιγμένο στην γραφειοκρατία κράτος αδυνατεί να κατανοήσει και να ελέγξει την κατάσταση. Αντίθετα από ότι θα περίμενε κανείς, το μεγάλο και σπάταλο κράτος δεν είναι ούτε υπεύθυνο, ούτε ευαίσθητο αλλά ούτε και αποτελεσματικό. Δεν έχει κανείς παρά να συγκρίνει το κράτος της Ελλάδας με αυτό της Σουηδίας. Εδώ ούτε καν χρειάζεται να σπαταλήσουμε έστω και λίγα δευτερόλεπτα για να σκεφτούμε πιο από τα δύο κράτη είναι το καλύτερο στην προστασία του πολίτη. Και όμως η Σουηδία έχει την φθηνότερη γραφειοκρατία στην Ευρώπη ξοδεύοντας μόλις το 1,5% του ΑΕΠ, ενώ η Ελλάδα το 6,8%.

Ποια ακριβώς είναι τα οφέλη που έχουμε ξοδεύοντας 4,5 φορές παραπάνω από τους Σουηδούς; Ποια από τις δύο χώρες ήταν η καλύτερη στην αντιμετώπιση της κρίσης με το ηλιέλαιο; Και πότε ακριβώς θα καταλάβουμε ότι δίνοντας στο κράτος νέες εξουσίες και παραπάνω χρήματα από φόρους δεν θα το κάνουμε καλύτερο αλλά χειρότερο;
Πριν το κράτος είναι έτοιμο να αντιμετωπίσει κρίσεις, όπως αυτή με το ηλιέλαιο, θα πρέπει πρώτα το ίδιο να κόψει τα λιπαρά.

«Επικίνδυνη η κατάσταση στη Νάπολι από τα σκουπίδια»
-από το Βήμα

Είχα και εγώ την λανθασμένη εντύπωση ότι η Eurovision διοργανώθηκε στο Βελιγράδι.

«Άδειασαν παγκάρι εκκλησίας στα Τρίκαλα»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Φέτος, οι έφοδοι της εφορίας άρχισαν νωρίτερα από ποτέ.

«Η ακρίβεια χαλάει τα... μπάνια του κ. Καραμανλή»
-από το Βήμα

Γιατί; Ακρίβυναν τα μπρατσάκια;

Beyond a Boundary

In a masterly new novel, two émigrés find a home in post-9/11 New York.

by James Wood

Fiction has an entrepreneurial element, akin to the inventor’s secret machine, elixir, or formula. Many novelists have had the experience of falling upon the perfect scene or situation or character, the one that will breed meaning and metaphor throughout the book. Gogol surely knew that he had invented a devastating symbolic structure when he came up with the story of a devil figure who travels around Russia buying up the names of dead serfs; he carefully garaged his secret—in a letter, he warned his correspondent not to tell anybody what “Dead Souls” was about.

When we read “Herzog,” we think: how brilliant and simple, like the best of inventions, to have turned something we all do (writing letters in our heads to people we have never met) into a new way of representing consciousness. And when we read “Midnight’s Children” we feel that Salman Rushdie has found a powerful controlling image in the impending midnight of Indian partition, the clock’s hands meeting in prayer. Continue

Σχέδιο Μάρσαλ #8

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 5/12/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Το ένοχο έγγραφο του Νομάρχη

«Το πρόβλημα που ανέκυψε στην διαδικασία του έργου της μεταφοράς μαθητών και το οποίο προσωρινά καθυστερεί την αποπληρωμή μικρού μέρους των δεδουλευμένων για την περίοδο 2006 – 2007 οφείλεται σε έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που εστάλη στις Νομαρχίες της Χώρας τον Μάρτιο του 2008 και το οποίο επισημαίνει την υποχρέωση διεξαγωγής ‘’προσυμβατικού ελέγχου’’ ήδη από το 2002.»
-ανακοίνωση Νομαρχίας Κεφαλλονιάς

Μερικές ανακοινώσεις δημιουργούν περισσότερα ερωτήματα από αυτά που υποτίθεται απαντούν. Η ανακοίνωση της Νομαρχίας σχετικά με τις καθυστερήσεις στις πληρωμές για την μεταφορά τον μαθητών είναι μια από αυτές. Στην πρώτη παράγραφο μας λένε ότι αιτία της καθυστέρησης είναι ένα έγγραφο του Γενικού Λογιστηρίου
Το έγγραφο αυτό όμως απλά κοινοποιεί στην Νομαρχία την υποχρέωση της να διεξάγει προσυμβατικό έλεγχο για τις δαπάνες σχετικά με την μεταφορά των μαθητών. Δηλαδή σύμφωνα με το έγγραφο η αιτία για την καθυστέρηση είναι η μη διεξαγωγή του συγκεκριμένου ελέγχου που είναι ευθύνη της Νομαρχίας.

Με λίγη μελέτη και παρά την προσπάθεια αυτών που συνέταξαν την ανακοίνωση να συσκοτίσουν την υπόθεση το συμπέρασμα είναι ένα: για την καθυστέρηση είναι υπεύθυνος ο Νομάρχης. Θα μπορούσε να βρει ορισμένες δικαιολογίες αλλά η συγκεκριμένη ανακοίνωση δεν δίνει κανένα ουσιαστικό λόγο για αυτή την ολιγωρία.
Είναι ο προσυμβατικός έλεγχος κάτι καινούργιο; Όχι, γιατί σύμφωνα με την ανακοίνωση της Νομαρχίας αυτός ο έλεγχος ήταν επιβεβλημένος ήδη από το 2002. Είναι μια διαδικασία που ναι μεν υπήρχε στα χαρτιά αλλά τώρα άρχισε να εφαρμόζεται; Ίσως ναι, ίσως όχι – αλλά η Νομαρχία στην ανακοίνωση της δεν δίνει καμία τέτοια δικαιολογία που αμέσως θα ελάφρυνε την θέση της.

Αντίθετα η ανακοίνωση συνεχίζει προσπαθώντας όσο το δυνατόν να περιπλέξει περαιτέρω τα πράγματα με ασυναρτησίες και ανακρίβειες. Για παράδειγμα στην ανακοίνωση της Νομαρχίας διαβάζουμε ότι ο πρόεδρος των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων Ελλάδος (ΕΝΑΕ) κ. Δράκος έχει εκφράσει την επιθυμία να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση σχετικά με αυτό το θέμα. Μπορεί ο κ. Δράκος και άλλοι νομάρχες να θέλουν έναν νέο νόμο αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ο Νομάρχης Κεφαλλονιάς δύναται να αδιαφορεί για τον υπάρχοντα.

Επίσης η ανακοίνωση μιλά για τις οφειλές των ετών 2006-07 ύψους 170 εκ. ευρώ. Το νούμερο αυτό είναι ανακριβές. Σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΕΝΑΕ κ. Δράκο τα οφειλόμενα προηγουμένων ετών ανέρχονται στα 90,5 εκ. ευρώ. Τα 170 εκ. στα οποία αναφαίρετε η ανακοίνωση της Νομαρχίας είναι οι προβλεπόμενες δαπάνες για το 2008.

Τελικά αυτό που μπορούμε λογικά να συμπεράνουμε από αυτή την ανακοίνωση είναι ότι δεν υπάρχει ‘ένοχο’ έγγραφο αλλά ‘ένοχη’ ολιγωρία της Νομαρχίας Κεφαλλονιάς.

«Ο παγκοσμίου φήμης αστροναύτης θα βρεθεί στη χώρα μας»
-από το Βήμα

Θα μελετήσει τον απίθανο και παράξενο πλανήτη Ελλάδα.

«Στην ενίσχυση της δουλειάς του ΚΚΕ στη νεολαία και στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα απέδωσε η Αλέκα Παπαρήγα την αιφνίδια απόφαση να ζητήσει η Κεντρική Επιτροπή του κόμματος τις παραιτήσεις τριών βουλευτών, ενώ σε ό,τι αφορά τα σενάρια περί διαδοχής παρέπεμψε σε παλαιότερες δηλώσεις της, λέγοντας πως «το θέμα έχει κλείσει», προσθέτοντας ωστόσο ‘’το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού’’»
-από το Έθνος

Η ειρωνεία σχετικά με τις πρόσφατες κινήσεις του ΚΚΕ είναι το πόσο κοντά βρίσκονται στις κινήσεις που θα έκανε μια εταιρία που βρίσκεται σε δύσκολη θέση. Μπορεί οι κινήσεις να έχουν κάποιο πολιτικό περιεχόμενο αλλά η τακτική είναι καθόλα επιχειρηματική.

Με τις αλλαγές στην τακτική και πρόσωπα του ο ΣΥΝ κατάφερε να αποσπάσει μεγάλο μερίδιο αγοράς και να κερδίσει την πρώτη θέση ως ο κυρίαρχος εκφραστής της ακραίας αριστεράς στην Ελλάδα. Το ΚΚΕ βρίσκετε σε πολύ δυσχερή θέση. Οι ουσιαστικές πολιτικές διαφορές μεταξύ ΚΚΕ και ΣΥΝ είναι ελάχιστες και κατά κανόνα ασήμαντες. Αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα που αντιμετωπίζουν η Coca-Cola και η Pepsi. Επειδή η διαφορά στον προϊόν είναι μικρή η όλη προσοχή δίνεται στο μάρκετινγκ και την παρουσίαση. Οι παραιτήσεις των τριών βουλευτών και οι αντικατάσταση τους από νέους κνίτες είναι μια απόφαση που επιβάλλεται από την κατάσταση στην πολιτική αγορά. Είναι σίγουρο ότι οι τρεις νέοι βουλευτές του ΚΚΕ δεν θα πουν τίποτα διαφορετικό από αυτό που θα έλεγαν οι τρεις που φεύγουν – είναι μια αλλαγή βιτρίνας. Οι πολιτικές που προτείνει το ΚΚΕ είναι σταθερές, αμετάλλακτες και πολύ μακριά από την πραγματικότητα. Παραφράζοντας ένα αμερικάνικο ρητό θα έλεγα ότι τρία πράγματα είναι σταθερά στην ζωή: ο θάνατος, οι φόροι και οι θέσεις του ΚΚΕ.

«Νέοι τρόποι για να νικήσετε την υπέρταση»
-από τα Νέα

Αποφύγετε την οποιανδήποτε σχέση με την πραγματικότητα.

«Ληστεία σε υποκατάστημα της "Μαρφίν"»
-από το skai.gr

Οι ληστές προτίθενται να διαθέσουν τα χρήματα για να συμμετάσχουν στον νέο πολυμετοχικό Παναθηναϊκό.

«Θα πάει μακριά η βαλίτσα;»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Καθόλου μακριά αν η Ολυμπιακή κάνει την μεταφορά.

«Σχέδιο αποδόμηση του Αλέξη Τσίπρα και των ηγετικών στελεχών του ΣΥΝ, αλλά και απαξίωσης των πρωτοβουλιών του ΣΥΡΙΖΑ βλέπει η Κουμουνδούρου.»
-από τα Νέα

Το σχέδιο αποδόμησης έχει τρία στοιχεία: στελέχη Κουμουνδούρου, πολιτική ΣΥΝ και δηλώσεις Τσίπρα.

Σχέδιο Μάρσαλ #7

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 5/05/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Μια Μήνυση
χίλιες λογοκρισίες


«Τα ψευδή κακόβουλα και συκοφαντικά γεγονότα, τα οποία ο μηνυόμενος εκφέρει υπό τύπον ερώτησης ή αμφιβολίας ή συμβουλής ή προτροπής κατά περίπτωση, και για τα οποία ο μηνυόμενος γνωρίζει, τόσο ότι είναι ψευδή, όσο και ότι είναι πρόσφορα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή μας, τα ισχυρίσθηκε μέσω των δύο άνω εφημερίδων στο ευρύ αναγνωστικό τους κοινό της κεφαλονίτικης κοινωνίας, τοπικά και διεθνώς.»
-απο την μήνυση του Κοργιαλένειου Ιδρύματος εναντίων Καπετανάκη

Από το μια εικόνα χίλιες λέξεις έχουμε περάσει στο μια μήνυση χίλιες λογοκρισίες. Γιατί το αποτέλεσμα αυτής της απαράδεκτης μήνυσης του Κοργιαλένειου Ιδρύματος ήταν ο εκφοβισμός του κ. Καπετανάκη, αλλά και όσων στο μέλλον προτίθενται να ασκήσουν κριτική.
Όποιος είχε την υπομονή να διαβάσει αυτή τη μήνυση αμέσως θα καταλάβει ότι ο κ. Καπετανάκης μηνύθει γιατί γνωστοποίησε τις απόψεις του στους συμπολίτες του. Δεν ξέρω ποια ήταν τα κίνητρα του κ. Καπετανάκη, δεν ξέρω αν έχει υποκινηθεί από κάποιους, και διαβάζοντας το κείμενο του βρήκα αρκετά σημεία που διαφωνώ. Αυτό όμως που δεν μπορώ να διανοηθώ είναι πως είναι δυνατόν να μηνύεται κάποιος σε μια δημοκρατία του 21ου αιώνα επειδή άσκησε κριτική στη διοίκηση ενός ιδρύματος.
Αυτό που πρέπει να διευκρινιστεί είναι ότι ο κ. Καπετανάκης δεν κατηγόρησε την διοίκηση για κατάχρηση ή άλλες αξιόποινες πράξεις, απλά τους προσάπτει λάθος επιλογές.
Αν υιοθετήσουμε τα κριτήρια συκοφαντίας πάνω στα οποία βασίζεται αυτή η μήνυση η ελευθερία του λόγου είναι παρελθόν. Γιατί το κριτήριο συκοφαντίας σύμφωνα με αυτή την μήνυση είναι το εξής ένα: δήλωση εναντίωσης στα σχέδια, δράσεις, διαχείριση των όποιων κρατούντων.
Δηλαδή όταν ο κ. Σημίτης ήταν πρωθυπουργός, θα μπορούσε άνετα να μηνύσει τον Μητροπολίτη για τις απόψεις του στο θέμα των ταυτοτήτων. Ο μάνατζερ του ΟΤΕ θα μπορούσε να μηνύσει εργαζόμενους ή καταναλωτές για κριτική στην διοίκηση του οργανισμού.
Αυτή η άκρως γελοία ως προς το περιεχόμενο αλλά απόλυτα επικίνδυνη ως προς τις συνέπειες μήνυση δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι αποτέλεσμα ενός τρόπου σκέψης που αντιλαμβάνεται την ελευθερία του λόγου όχι ως δικαίωμα του κάθε πολίτη αλλά προνόμιο ορισμένων ομάδων. Αν προσέξατε την φασαρία γύρω από την επίσης απαράδεκτη (παραλίγο) μήνυση Βγενοπουλού εναντίων Τσίπρα, όσοι υπερασπίζονταν το αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ έλεγαν ότι ένας πολιτικός αρχηγός δεν μπορεί να λογοκρίνεται. Δηλαδή αν ο κ. Τσίπρας ήταν ένας απλός πολίτης δεν θα μπορούσε να κριτικάρει το Βγενόπουλό;
Το ότι σχεδόν το σύνολο του πολιτικού κόσμου βλέπει την ελευθερία του λόγου όχι ως ένα βασικό δικαίωμα του καθενός αλλά ως ένα άλλο προνόμιο του κλάδου τους, μας λέει αρκετά για το πως βλέπουν το Έλληνα πολίτη και τις προθέσεις τους στο μέλλον σχετικά με το ότι έχει να κάνει με την ελευθερία του πολιτικού λόγου.
Όσο για τον κ. Γουλιέλμο Κατσούνη, μέλος του ΔΣ της Κοργιαλένειου και συντάκτη της μήνυσης, θα έλεγα ότι οφείλει ένα μεγάλο συγνώμη στον κ. Καπετανάκη.


«Η ημερομηνία του Πάσχα είναι λάθος! Το Ιουλιανό Ημερολόγιο και ο Κύκλος του Μέτωνα για τις πανσελήνους ευθύνονται για την απόκλιση που μετέθεσε τη γιορτή από τις 23 Μαρτίου στις 27 Απριλίου.»
-απο ΤΑ ΝΕΑ

Δηλαδή ο Κεφαλληνίας Σπυρίδων, με την φετινή του κίνηση να αρχίσει την Ανάσταση στις 11:45μμ, ήταν πιο κοντά απο όλους στην σωστή ημερομηνία. Βγήκε σώος και... περισσότερο ακριβής.

«Δεύτερη επίθεση με βόμβες μολότοφ μέσα σε 24 ώρες εξαπέλυσαν άτομα του λεγόμενου αντιεξουσιαστικού χώρου στη διμοιρία των ΜΑΤ που βρίσκεται κοντά στα γραφεία του ΠαΣοΚ, στην οδό Χαριλάου Τρικούπη 50.»
-απο το Βήμα

Οι νεαροί που συμμετέχουν σε αυτά τα εγκλήματα δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να πραγματώνουν αυτά που μαθαίνουν στο σχολείο, πανεπιστήμιο ή από τα ΜΜΕ. Όσοι θεσμοί και υπηρεσίες έχουν την χροιά του παραδοσιακού είναι ύποπτοι και επικίνδυνοι Η οικογένεια, η εκκλησία, ο στρατός και η αστυνομία – στην καθημερινή πλύση εγκεφάλου που μας γίνεται – είναι πράγματα ξεπερασμένα. Μετά από χρόνια ‘διδασκαλίας’ από το αριστερό κατεστημένο τώρα αρχίζουμε να πληρώνουμε τις συνέπειες.

«Στο φως βυζαντινός στόλος με 31 πλοία 1.500 χρόνων»
-απο την Ελεύθεροτυπία

Λόγο της οικονομικής στενότητας που αντιμετωπίζει η κυβέρνηση, το υπουργείο Άμυνας προτίθεται να εντάξει αυτά τα πλοία στο πολεμικό ναυτικό.

«Οι επόμενες κινήσεις του κ. Βενιζέλου»
-απο το Βήμα

Θα είναι αργές, πολύ αργές, και θα συνοδεύονται από αγκομαχητά.

«Κάτω τα χέρια απο τις γυναίκες»
-πανό διαδήλωσης την Πρωτομαγιά

Κάποιοι μιλούν για έλεγχο του εργατικού κινήματος από ομοφυλόφιλους.

«Ο Γιώργος και το ποδήλατο»
-απο το Βήμα

Η σχέση που έχει ο κ. Παπανδρέου με το ποδήλατο είναι παρόμοια με τη σχέση που έχει με το κόμμα του. Το έχει καβαλήσει, ζορίζονται στην ανηφόρα, που και που τον εκδικείται.

Σχέδιο Μάρσαλ #6

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 21/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Γέφυρα με την Ιστορία

«Άτυπη κόντρα Παρίση - Αλιβιζάτου για τη γέφυρα Δεβοσέτου.»
-από την Πένα

Κάποιος κοιτώντας φωτογραφίες από το προσεισμικό Αργοστόλι αμέσως θα αναγνωρίσει την ομορφιά του τοπίου. Θα αναγνωρίσει την οργανική ανάπτυξη αιώνων και το δέσιμο του ανθρώπου, του τοπίου και της πόλης. Είναι κάτι που χάθηκε με το σεισμό του 53.
Αν ο σεισμός του 53 ήταν η πρώτη αιτία αυτής της καταστροφής, η αρχιτεκτονική βαρβαρότητα της δεκαετίας του 50 - και ότι επακολούθησε μεταγενέστερα - ήταν το τελειωτικό κτύπημα.
Το προσεισμικό Αργοστόλι δεν έδειχνε απλά διαφορετικό – αντικατόπτριζε ένα διαφορετικό σύστημα αξιών: την υποχρέωση των ανθρώπων να διατηρήσουν όσα κληρονόμησαν και να τα μεταδώσουν στις επόμενες γενιές.
Στην μεταπολεμική Ελλάδα αυτές τις αξίες χλευάσθηκαν (και χλευάζονται) ποικιλοτρόπως. Η αλαζονεία του τώρα είναι κυρίαρχη. Εμείς τα ξέρουμε καλύτερα από όλους – και από τους πριν και από τους μετά. Οι δικές μας αντιλήψεις είναι ανώτερες όλων και άμα λάχει δίνουμε και την Ακρόπολη αντιπαροχή.
Αυτή η αλαζονεία του τώρα φαίνεται να πολιορκεί και τη συζήτηση για το θέμα της γέφυρας Δεβοσέτου. Κατά κάποιον τρόπο το μόνο που μετράει στη συζήτηση αυτή είναι μόνο οι δικές μας, σημερινές ανάγκες και ευκολίες. Δεν έχουμε κανένα χρέος στο Αργοστόλι του χθες και του αύριο. Η γέφυρα του 19ου αιώνα θα πρέπει να αφήσει τα τανκς του 21ου να προσπελάσουν αμαχητί. Η Κεφαλλονιά είναι διάσπαρτη με μνημεία όλων αυτών που έδωσαν τη ζωή τους για αυτό το νησί, όμως κάποιοι τώρα μας λένε ότι οι Κεφαλλονίτες του σήμερα δεν μπορούν την ‘υπέρτατη’ θυσία: να κάνουν το γύρο του Κούταβου.
Είναι κρίμα που δεν έχουμε μάθει από τα λάθη του πρόσφατου παρελθόντος. Είναι κρίμα που ζούμε σε μια χώρα όπου την ιστορία όχι μόνο μπορείς να την διαβάσεις αλλά και να την ζήσεις - εμείς όμως κάνουμε τα πάνδεινα για να την σβήσουμε από το τοπίο.
Όλοι όσοι καταλαβαίνουν ότι η γέφυρα Δεβοσέτου δεν είναι μια απλή γέφυρα αλλά ένας πολιτισμικός κόμβος γενεών που η διατήρηση του είναι η πρώτη προτεραιότητα, θα συμφωνήσουν στο ότι η πεζοδρόμηση είναι μονόδρομος.

«Την επιστροφή στους Ελληνοκυπρίους της πόλης των Βαρωσίων προτείνει το τουρκοκυπριακό κόμμα Νέα Κύπρος .»
-από το Βήμα

Ας ενημερώσει κάποιος τους Τούρκους ότι το βέτο στο Βουκουρέστι αφορούσε τους Σκοπιανούς.


«Πλήρη – σταθερή εργασία για όλους. 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο. Κατώτερο μισθό 1.400 ευρώ, κατώτερο μεροκάματο 56 ευρώ. Κατώτερη σύνταξη 1.120 ευρώ. Σύνταξη στο 80% του τελευταίου μισθού.»
-Εργατικό Κέντρο Κεφαλλονιάς Ιθάκης

Είναι παράληψη που στην λίστα των αιτημάτων δεν συμπεριλαμβάνεται και το θέμα που είχε θέσει σε ανύποπτο χρόνο η Αλίκη Βουγιουκλάκη με το:
«Κυριακή γιορτή και σχόλη/ να ταν η βδομάδα όλη/και Δευτέρα να ταν μόνο/κάνα δυο φορές το χρόνο»
Πως ακριβώς τους ήρθε το 7ωρο – 5νθήμερο – 35ωρο; Πως ακριβώς τα υπολόγισαν; Όλοι θα θέλαμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο και χρήμα αλλά αυτό απλά είναι μια ευχή, η υλοποίηση της οποίας εξαρτάται από το πόσο παραγωγική είμαστε σαν χώρα.
Τα περισσότερα από τα αιτήματα είναι απόλυτα εφικτά μόνο που στην υπάρχουσα κρατικοποιημένη οικονομία είναι όνειρα θερινής νυκτός. Οι συνδικαλιστές της Κεφαλλονιάς βασίζουν τα αιτήματα τους κρίνοντας από τα κεκτημένα του δημόσιου τομέα. Αυτά όμως τα κεκτημένα βασίζονται στις πλάτες των εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα και στον απίθανα υψηλό δανεισμό του κράτους. Δηλαδή αν θέλουν τα αιτήματα τους να γίνουν πραγματικότητα για όλους - και χωρίς να αλλάξει το σύστημα - κάπου θα πρέπει να βρεθούν άλλες τρεις Ελλάδες που θα φορολογούνται, θα δανείζονται και θα μας τα στέλνουν. Αυτός είναι ο ρεαλισμός των συνδικαλιστών.
Το βιωτικό επίπεδο κάθε Έλληνα μπορεί να βελτιωθεί ,και να συνεχίζει να βελτιώνεται με υψηλούς ρυθμούς, αν προχωρούσαμε σε μια σειρά απόλυτα αναγκαίων αλλαγών: δραστική μείωση της φορολογίας και της γραφειοκρατίας, σπάσιμο των κρατικών μονοπωλίων και των ιδιωτικών ολιγοπωλίων, απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και μείωση των κρατικών δαπανών

«Ο Βουλευτής ας σταματήσει να παραπληροφορεί.»
-Νομάρχης Διονύσης Γεωργάτος

Ορθή η παρατήρηση του κ. Γεωργάτου. Οι πολιτικοί ρόλοι στην Κεφαλλονιά είναι απόλυτα διακριτοί. Η παραπληροφόρηση είναι αποκλειστική αρμοδιότητα του Νομάρχη.

«Επιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια στη Νέα Υόρκη πιστοποίησαν ότι το πιο δυνατό πλάσμα είναι το βακτήριο της γονόρροιας καθώς σηκώνει το βάρος του επί 100.000.»
-από το Βήμα

Περαιτέρω έρευνα εξακρίβωσε υψηλή χρήση αναβολικών από το συγκεκριμένο βακτήριο. Δεν έχει σταλεί ακόμα το αναμενόμενο email από την Σού Λι.

«Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να ανασυνθέσουν τη φωνή του ανθρώπου του Νεάντερταλ, που εξαφανίστηκε πριν από 30.000 χρόνια.»
-από το Βήμα


Η φωνή αυτή μοιάζει πολύ με της Καλομοίρας αλλά κάνει λιγότερα φάλτσα.

Σχέδιο Μάρσαλ #5

Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 14/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Μαντζουράτος ο Αιολικός

«Η απάντηση του λαού θα πρέπει να είναι μόνο μία: Αλλαγή συσχετισμών και αγώνας για ριζικές αλλαγές. Να βάλει τους εκπροσώπους του κεφαλαίου στην γωνία, να κάνει λαϊκή περιουσία τις μονάδες παραγωγής ενέργειας κάτω από λαϊκό έλεγχο μέσα από ένα αποκλειστικά Δημόσιο φορέα παραγωγής.»
-Δημήτρης Μαντζουράτος

Αγαπητέ, φίλτατε και πρώην σύντροφε (εγώ είμαι πρώην αυτός είναι νυν) θέλω να σου θέσω ορισμένα ερωτήματα σχετικά με τη θέση σου ότι η παραγωγή ενέργειας θα πρέπει να είναι κρατική.

1) Όταν μιλάς για λαϊκό έλεγχο τι ακριβώς εννοείς; Γιατί όλοι ξέρουμε ότι λαϊκός έλεγχος σημαίνει κρατικός που με τη σειρά του σημαίνει έλεγχος από την εκάστοτε κυβέρνηση και τη συντεχνία που ελέγχει τη συγκεκριμένη επιχείρηση. Όταν μια επιχείρηση είναι κρατική τα κίνητρα των κυβερνώντων και των συντεχνιών είναι πολύ συγκεκριμένα και προβλέψιμα. Οι μεν κυβερνώντες προσπαθούν να διορίσουν όσους περισσότερούς γίνεται - ανεξάρτητα από τις πραγματικές ανάγκες τις επιχείρησης – προς άγρα ψήφων. Οι πιο τολμηροί από τους κυβερνώντες πάνε ακόμα πιο πέρα χρησιμοποιώντας τις προμήθειες και τα έργα της επιχείρησης για προσωπικό πλουτισμό.
Οι δε συνδικαλιστές προσπαθούν να επιβάλουν την επιχείρηση ως εθνικό μονοπώλιο Όταν αυτό επιτευχθεί τότε μπορούν να το κλείνουν το μαγαζί όποτε θέλουν για να επιβάλλουν ετσιθελικά τα “δίκαια” αιτήματα τους.
Αυτός είναι στην πραγματικότητα ο “λαϊκός” έλεγχος.

2) Είσαι ευχαριστημένος από την “λαϊκά” ελεγχόμενη ΔΕΗ; Το ότι αυτό το κρατικό μονοπώλιο με μηδέν ανταγωνισμό και με τη δυνατότητα να επιβάλει σχεδόν ότι τιμές θέλει στον καταναλωτή μετά δυσκολίας τα βγάζει πέρα δεν σου γεννά κανένα ερώτημα για την βιωσιμότητα του “λαϊκού” έλεγχου;

3) Όταν η ΔΕΗ αυξάνει τις τιμές της κατά 10% ή 20% ποιοι αισθάνονται την διαφορά στην τσέπη τους οι φτωχοί και μεσαίοι ή οι πλούσιοι;

4) Θα μπορούσες να μου δώσεις μερικά παραδείγματα επιτυχημένης επιχειρηματικής δραστηριότητας του ελληνικού κράτους;

5) Θα μπορούσες να μου δώσεις ΈΝΑ παράδειγμα πετυχημένης κομμουνιστικής χώρας;

«Αναστέλλεται η χορήγηση οικοδομικών αδειών στον Υμηττό»
-από την Καθημερινή

Το κράτος είναι οργανωμένο και υπεύθυνο και δεν μπορεί να χορηγεί οικοδομικές άδειες στον Υμηττό αν δεν ξέρει ποιες περιοχές θα “καθαρίσουν” οι πυρκαγιές αυτό το καλοκαίρι.

«Όμως μια τέτοια ανάπτυξη, μπορεί να γίνει πραγματικότητα με μια άλλη λαϊκή εξουσία. Αυτή με τη σειρά της προϋποθέτει σημαντικές αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων, και στην ίδια την τοπική αυτοδιοίκηση υπέρ των δυνάμεων που η πολιτική τους αντιπαλεύει στην ουσία την πολιτική του κεφαλαίου και στηρίζει την εξυπηρέτηση των λαϊκών αναγκών.»
-Νίκη Αλεξανδροπούλου

Πάντως εδώ θα πρέπει να αναγνωρίσουμε την σύμπνοια και ιδεολογική συνοχή της τοπικής πολιτικής τάξης. Πριν από μερικές μέρες ο δήμαρχος Αργοστολίου μίλησε περί «ακραίου οικονομικού φιλελευθερισμού». Πιο πάνω είδατε του νομαρχιακό σύμβουλο Ματζουράτο να θέλει να βάλει «τους εκπροσώπους του κεφαλαίου στην γωνία», και τώρα η κ. Αλεξανδροπούλου, επικεφαλής της ελάσσονος αντιπολίτευσης στο δήμο Αργοστολίου, θέλει να αντιπαλέψει την πολιτική του κεφαλαίου.

Βέβαια δεν είναι όλοι ενάντια στις ελεύθερες αγορές στον ίδιο βαθμό, άλλοι είναι περισσότερο και άλλοι λιγότερο. Μπορείτε να διαλέξετε την απόχρωση του κρατικισμού που σας ταιριάζει και φτάνοντας στο ταμείο, το δημιούργημα τους, ο νέος των 700 ευρώ θα τοποθετήσει το μεταπολιτευτικό απολίθωμα της αρεσκείας σας στην πλαστική σακούλα.


«Τακτοποιείται η βίλα Σουφλιά»
-από την Ελευθεροτυπία

Τώρα που το Σκοπιανό βγαίνει προσωρινά από την πρώτη γραμμή, σειρά παίρνουν οι άλλες μεγάλες προτεραιότητες της κυβέρνησης.

«Η γνώμη μου είναι πως τα Σκόπια πρέπει να ονομαστούν Μακεδονία και θα πρέπει η Ελλάδα να πάψει να φέρεται ρατσιστικά»
-μαθήτρια στο mykefalonia.com

Μπορεί η κυρία Μαρία Ρεπούση να έχασε την μάχη για το βιβλίο της ιστορίας αλλά φαίνεται ότι κερδίζει των πόλεμο των ιδεών. Σιγά αλλά σταθερά ο τρόπος σκέψης που εκπροσωπεί κερδίζει περισσότερο έδαφος έχοντας ήδη κατακτήσει τους διαμορφωτές τις κοινής γνώμης. Τα ΜΜΕ μας δίνουν καθημερινά μαθήματα πολιτικής ορθότητας και πολυπολιτισμικότητας - δύο έννοιες άρρηκτα συνδεδεμένες με την παρακμή του μοντέρνου δυτικού πολιτισμού.

«Οι Κινέζοι... φταίνε. Δεν υπάρχει Ολυμπιονίκης που δεν έχει ντοπαριστεί και αυτό είναι ντροπή για την Ελλάδα»
-Βασίλης Καπετάνιος

Σωστό αυτό αλλά μάλλον τα πράγματα θα πρέπει να αλλάξουν στους Ολυμπιακούς αγώνες. Αφού όλες οι χώρες κάνουν την ίδια ατιμία, ήρθε ο καιρός να αρχίσουν να αγωνίζονται στο ποιος παρασκευάζει τα καλύτερα αναβολικά. Τα νέα ολυμπιακά αθλήματα θα περιλαμβάνουν: αποτελεσματικότητα αναβολικού, τιμή, συσκευασία και μάρκετινγκ.

«Πήγε στην Εφορία κρατώντας καραμπίνα»
-από το Βήμα

Όπως η κυβέρνηση στο Βουκουρέστι έτσι και ο κάθε φορολογούμενος πολίτης θα πρέπει να κάνει την κατάλληλη προετοιμασία πριν παρουσιαστεί στην εφορία. Όταν θέτεις τα φυσίγγια επί τάπητος αμέσως βελτιώνεται η διαπραγματευτική σου θέση. Με αποφασιστικότητα, τόλμη και αυτοπεποίθηση δύνασαι να ασκήσεις βέτο στις επιδιώξεις του εφοριακού αλυτρωτισμού.

An Empty Revolution

The Unfulfilled Promises of Hugo Chávez

By Francisco Rodríguez

On December 2, when Venezuelans delivered President Hugo Chávez his first electoral defeat in nine years, most analysts were taken by surprise. According to official results, 50.7 percent of voters rejected Chávez's proposed constitutional reform, which would have expanded executive power, gotten rid of presidential term limits, and paved the way for the construction of a "socialist" economy. It was a major reversal for a president who just a year earlier had won a second six-year term with 62.8 percent of the vote, and commentators scrambled to piece together an explanation. They pointed to idiosyncratic factors, such as the birth of a new student movement and the defection of powerful groups from Chávez's coalition. But few went so far as to challenge the conventional wisdom about how Chávez has managed to stay in power for so long.

Although opinions differ on whether Chávez's rule should be characterized as authoritarian or democratic, just about everyone appears to agree that, in contrast to his predecessors, Chávez has made the welfare of the Venezuelan poor his top priority. His government, the thinking goes, has provided subsidized food to low-income families, redistributed land and wealth, and poured money from Venezuela's booming oil industry into health and education programs. It should not be surprising, then, that in a country where politics was long dominated by rich elites, he has earned the lasting support of the Venezuelan poor.

That story line may be compelling to many who are rightly outraged by Latin America's deep social and economic inequalities. Unfortunately, it is wrong. Neither official statistics nor independent estimates show any evidence that Chávez has reoriented state priorities to benefit the poor. Most health and human development indicators have shown no significant improvement beyond that which is normal in the midst of an oil boom. Indeed, some have deteriorated worryingly, and official estimates indicate that income inequality has increased. The "Chávez is good for the poor" hypothesis is inconsistent with the facts. Continue

Horrors of a ‘Crisis’

By George Will

During presidential elections, when candidates postulate this or that "crisis" for which each is the indispensable and sufficient cure, economic hypochondria is encouraged, so a sense of suffering is rampant. Recently the Wall Street Journal, like Joseph Conrad contemplating the Congo, surveyed today's economic jungle and cried, "The horror! The horror!"


Declines in housing values and the stock market are causing some Americans to delay retirement. A Kansas City man had been eager to retire to Arizona but now, the Journal says, "figures he'll stay put for another couple of years." He is 59.


So, this is a facet of today's hydra-headed "crisis" — the man must linger in the labor force until, say, 62. That is the earliest age at which a person can, and most recipients do, begin collecting Social Security. Συνέχεια

Σχέδιο Μάρσαλ #4

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 07/04/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Δήμαρχος Αργοστολίου: πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης


«Μια προκλητική και σκανδαλώδης ανακοίνωση που μας κατηγορεί (!!!) για την απόκτηση του κτηρίου της Τράπεζας της Ελλάδος είδε το φως της δημοσιότητας από την πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση «Φιλελεύθερη Συμμαχία Περιφερειακή Κίνηση Ιονίων Νήσων- Τοπική Κίνηση Κεφαλλονιάς».
Η ανακοίνωση αυτή αποκαλύπτει το σκληρό ιδεολογικό πρόσωπο της οργάνωσης του ακραίου οικονομικού φιλελευθερισμού που περιγράφεται με τη φράση «τα πάντα στους ιδιώτες».
Είναι η αντίληψη εκείνη που θέλει να συρρικνώσει και να εξαφανίσει την δημόσια δράση και επένδυση από όσο το δυνατόν μεγαλύτερο φάσμα της κοινωνικής και οικονομικής ζωής.»
- Γεώργιος Τσιλιμιδός, Δήμαρχος Αργοστολίου

Ο τίτλος του Ανεξάρτητου σχετικά με τις κινητοποιήσεις των δήμων ήταν: Στο Κόκκινο τα Ταμεία των Δήμων. Σε πρόσφατη ανακοίνωση της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Κεφαλλονιάς και Ιθάκης γίνεται αναφορά περί «οξυμένων οικονομικών προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.» Αν τα παραπάνω είναι αλήθεια και η οικονομική κατάσταση των δήμων είναι τόσο δεινή πως εξηγείτε η απόφαση του δήμου Αργοστολίου να δανειστεί 1,6 εκ. ευρώ για την αγορά του κτιρίου της Τράπεζας της Ελλάδος;

Όταν πήρε την συγκεκριμένη απόφαση ο δήμος Αργοστολίου όχι μόνο αύξησε το ήδη τεράστιο χρέος του κατά 1,6 εκ. ευρώ αλλά ταυτόχρονα απόλεσε όλα τα έσοδα που θα κέρδιζε από την ιδιωτική χρήση αυτού του κτιρίου, σε δημοτικά τέλη κτλ.
Αυτή η κίνηση του δήμου είναι ένας μικρόκοσμος των όσων συμβαίνουν πανελλαδικά. Να τι επετεύχθη με την παράκαμψη του ιδιωτικού ενδιαφέροντος για αυτό το κτίριο:

1) Η Τράπεζα της Ελλάδος έχασε περίπου 1,15 εκ. ευρώ.

2) Οι δημότες του Αργοστολίου φορτώθηκαν ένα ακόμα χρέος αξίας 1,6 εκ. ευρώ.

3) Χάθηκαν για το κεντρικό κράτος όλα τα έσοδα από φόρους και ασφαλιστικές εισφορές της ιδιωτικής επιχείρισης και των εργαζόμενων της. Έχασε και ο δήμος τα δικά του έσοδα.

4) Το δημόσιο δεν έχασε μόνο τα παραπάνω έσοδα αλλά δημιούργησε και νέα μακροχρόνια έξοδα. Η όποια νέα δραστηριότητα στο κτίριο αυτό θα χρειαστεί συντήρηση και προσωπικό που φυσικά θα τα πληρώνει ο φορολογούμενος.

5) Αποτρέποντας την λειτουργία μιας νέας ιδιωτικής επιχείρησης μείωσε τη ζήτηση εργασίας στον ιδιωτικό τομέα και αυτόματα αύξησε ακόμα περισσότερο την ζήτηση για ρουσφέτι.

Δείτε ότι αυτή η κίνηση η παρεμφερή (επαναλαμβανόμενη συχνά σε πανελλαδικό επίπεδο) όπου το κράτος επεκτείνετε με τον ένα η τον άλλο τρόπο μειώνει τη ζήτηση και τις αποδοχές των εργαζόμενων στο ιδιωτικό τομέα και σπρώχνει όλο και περισσότερους νέους να συνωστίζονται στο γραφείο κάποιου πολιτικάντη παρακαλώντας για μια θέση στο δημόσιο.

Αυτή είναι η θλιβερή αλήθεια για την αγορά του κτιρίου αυτού από το δήμο. Βέβαια αν δήμος είχε πλεόνασμα, τα δημοτικά τέλη ήταν χαμηλά και οι βασικές υπηρεσίες του δήμου απέδιδαν σε ένα ικανοποιητικό βαθμό τότε η απάντηση στην ερώτηση για αυτή την αγορά ίσως να ήταν άλλη. Η πραγματικότητα βέβαια είναι πολύ διαφορετική. Ο δήμος είναι υπερχρεωμένος, τα δημοτικά τέλη έχουν σχεδόν τριπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια και η απόδοση του δήμου στις βασικές του υπηρεσίες προς του πολίτες είναι από κακή ως μέτρια.

Λέγεται ότι αυτό το κτίριο θα στεγάσει τις εικαστικές δραστηριότητες του δήμου και αναρωτιέμαι: αν η δημοτική αρχή δεν τα καταφέρνει με κυκλοφοριακό, λακκούβες και βόθρους τι ακριβώς της δίνει την αισιοδοξία ότι θα μεγαλουργήσει στον πολιτισμό;

«Η Ακρόπολη στο παιχνίδι Μονόπολη. Χρώμα από Ελλάδα θα έχει η νέα παγκόσμια συλλεκτική έκδοση της Μονόπολης. Το πιθανότερο, μια αεροφωτογραφία της Ακρόπολης να τυπωθεί μεταξύ άλλων στο σκληρό ταμπλό.»
-απο την Καθημερινή

Και όποιος προσγειώνεται σε αυτό το τετράγωνο θα χάνει δύο γύρους πέφτοντας πάνω σε μια νοητή διαδήλωση.


«Η ελληνική κυβέρνηση είπε «όχι» χθες στην είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ»
-από το Βήμα

Επιτέλους μετά από καιρό η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων ξαναγίνεται ο στόχος της ελληνικής διπλωματίας. Η κυβέρνηση Καραμανλή αξίζει συγχαρητηρίων. Μακάρι να συνεχίσει έτσι και μακάρι επίσης να έδειχνε την ίδια αποφασιστικότητα και τόλμη στα εσωτερικά θέματα.

«Αντιδράσεις προκάλεσε σε ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ένωση η χθεσινή καταδίκη από κινεζικό δικαστήριο του γνωστού ακτιβιστή Χου Ζία σε φυλάκιση τριάμισι ετών. Δικαστήριο του Πεκίνου έκρινε τον 34χρονο κινέζο ακτιβιστή ένοχο για «υπονόμευση της κρατικής εξουσίας και του σοσιαλιστικού συστήματος.»
-από το Βήμα

Το ΚΚΕ θα αντιδράσει και αυτό κατηγορώντας το κινέζικο καθεστώς για απαράδεκτη μετριοπάθεια και επικίνδυνη χαλάρωση του κρατικού μηχανισμού.

«Εκδήλωση με την συμμετοχή μαθητών το πρωΐ της Τετάρτης στη Θεσσαλονίκη με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου. Σύνθημα: "Ναι, στα βιβλία. Όχι, στην τηλεόραση".»
-από το www.skai.gr

Η επιτυχία της εκδήλωσης εξαρτάται από τα καταπληκτικά τηλεοπτικά σποτ που έχουν ετοιμάσει οι διοργανωτές.

«Η ασφάλεια Αττικής εξιχνίασε, ύστερα από καταγγελία, απάτη εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ σε βάρος ασφαλιστικής εταιρείας με εικονικά θανατηφόρα τροχαία.»
-από το www.skai.gr

Μετά από την καταγγελία οι υποψίες των αστυνομικών ενισχύθηκαν όταν φτάνοντας στον τόπο του ‘ατυχήματος’ άκουσαν μια φωνή να λέει: Φώτα, Κάμερα, Πάμε!

Σχέδιο Μάρσαλ #3

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 31/3/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]


Σύμφωνο Ελεύθερης Πτώσης


«Να φύγει η Δεξιά, αλλά και η δεξιά πολιτική»
-Αλέξης Τσίπρας

Με όλα αυτά που λέει ο κ. Τσίπρας κατά καιρούς γεννιέται το ερώτημα αν κατοικεί στην χώρα που πολιτεύεται. Μιας και η ‘δεξιά’ πολιτική εφαρμόζεται από την ‘δεξιά’ κυβέρνηση, κάποιος θα πρέπει να εξηγήσει πως μια ‘δεξιά’ κυβέρνηση αυξάνει το κράτος κάθε λεπτό που περνάει. Η κατά τα άλλα ‘δεξιά’ ΝΔ θα αυξήσει τις κρατικές δαπάνες φέτος με ρυθμούς 10%, όταν η όλη οικονομία αυξάνεται με ρυθμούς 3%. Μέσα σε μια οκταετία της ‘δεξιάς’ ΝΔ το κράτος θα έχει διπλασιασθεί σε όγκο. Αυτό το ‘δεξιό’ κράτος θα καταναλώνει ακόμα μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας και θα χρειάζεται νέους και αυξανόμενους φόρους

Στα παραπάνω δεν έχω προσθέσει το δανεισμό που πραγματικά βρίσκεται σε στρατοσφαιρικά επίπεδα. Το ελληνικό δημόσιο δανείζετε περισσότερα από 84 εκατομμύρια ευρώ την ημέρα. Για κάθε 100 ευρώ που δαπανά τα 45 τα δανείζετε.

Η γιγάντια αύξηση των δαπανών και ο ακατάσχετος δανεισμός είναι αποτέλεσμα της πολιτικής που βλέπει τον κρατισμό ως λύση για το κάθε πρόβλημα. Μια πολιτική καθόλου δεξιά που η Νέα Δημοκρατία δυστυχώς έχει υιοθετήσει και αποδεχτεί. Είναι μια πολιτική που σταδιακά δημιουργεί και διογκώνει προβλήματα.

Το μεγάλο κράτος θα χρειάζεται ολοένα περισσότερους και υψηλότερους φόρους, οι περισσότεροι και υψηλότεροι φόροι μειώνουν το κοινωνικό πλούτο και την οικονομική ανάπτυξη δημιουργώντας την ανάγκη στο κράτος να αυξήσει ακόμα περισσότερο τους φόρους. Είναι ένας φαύλος κύκλος το αποτέλεσμα του οποίου είναι η σταδιακή αύξηση της φτώχειας. Μια φτώχεια που ήδη κτυπά τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας και που δυστυχώς θα επεκτείνετε και σε άλλα όσο ο καιρός περνάει. Αν δεν υπάρξει αλλαγή πορείας οι καλύτερες μέρες δεν βρίσκονται μπροστά αλλά πίσω μας.

Οι πολιτικές που προτείνει κ. Τσίπρας θα οδηγήσουν την Ελλάδα στην κατεύθυνση της οικονομικής κατάρρευσης με ακόμα ταχύτερους ρυθμούς. Η μεγάλη ειρωνεία της πολιτικής είναι ότι η αριστερά είναι η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων στα οποία επιδιώκει τη λύση.

«Αλογοσκούφης χαϊδεύει Σουφλιά»
-απο τίτλο της Ελεθευροτυπίας

Έτσι περνάμε από την κυβερνητική σύμπνοια και συνοχή στο σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης.

«Αρνούμαστε να δεχθούμε τις αντιδημοκρατικές πρακτικές και διαδικασίες που ακολουθείτε και μέσα και εκτός της Βουλής. Θα καθυστερούμε και θα εμποδίζουμε κάθε νομοσχέδιο που επιχειρείτε να περάσετε χωρίς διάλογο και σεβασμό προς την ελληνική κοινωνία»
-Γιώργος Παπανδρέου

Κάποτε θα πρέπει οι πολιτικοί να κατανοήσουν αυτά που κατανοεί ένας δεκάχρονος. Ότι δηλαδή το να διαφωνείς με κάποιον δεν σημαίνει και αυτόματα ότι του καταπατείς τα δικαιώματα. Το ότι η κυβέρνηση ακολουθεί μια πολιτική με την όποια ο κ. Παπανδρέου διαφωνεί αυτό δεν σημαίνει ότι τα μέσα και οι τρόποι που χρησιμοποιεί η κυβέρνηση για να υλοποιήσει αυτή την πολιτική είναι απαραιτήτως και ‘αντιδημοκρατικά.’

Φαίνεται το ότι να διαφωνούμε με κάποιον δεν είναι αρκετό. Στην διαφωνία θα πρέπει να προστίθεται η διαπόμπευση του χαρακτήρα και απόδοση των χειρότερων το δυνατό κινήτρων σε αυτόν που βρίσκεται απέναντι μας. Το να πει ο κ. Παπανδρέου που ακριβώς διαφωνεί και τι προτείνει για το ασφαλιστικό δεν είναι αρκετό θα πρέπει να γεμίζει τους λόγους του με γελοία επίθετα του τύπου αντιλαϊκό, αντιδημοκρατικό και αυταρχικό.

«Αλλάζει η ώρα τα ξημερώματα της Κυριακής»
-από την Καθημερινή

Ποιος το αποφάσισε αυτό χωρίς κοινωνικό διάλογο; Που είναι το ΚΚΕ να υψώσει τη γροθιά στο νέο αντιλαϊκό, αντικοινωνικό, αντιδημοκρατικό και γενικά αντί μέτρο της αυταρχικής κυβέρνησης; Εργάτη σου κλέβουν μια ώρα από το ύπνο σου και εσύ..κοιμάσαι

"Σε πάνω από 4.000 λακκούβες πέφτουν καθημερινά οι πολίτες στην Αττική, με αποτέλεσμα σοβαρούς τραυματισμούς και ζημιές στα οχήματα.»
-από την Καθημερινή

Ναι αλλά αυτό που πραγματικά μετράει είναι ποιος δήμος κάνει τα καλύτερα πάρτι, έχει τα ψηλότερα χριστουγεννιάτικα δέντρα κτλ.

«Με «ταυτότητα» το κρέας.»
-από τον Ελεύθερο Τύπο

Σε αυτή την «ταυτότητα» θα αναγράφεται η χώρα προέλευσης του κρέατος, το είδος του ζώου, το βάρος, η τιμή πώλησης και η τιμή ανά μονάδα μέτρησης. Ακόμα δεν έχει γίνει καμία δήλωση και δεν έχει καταγραφεί καμία αντίδραση για την μη αναγραφή του θρησκεύματος.

«Είχε εντοπίσει ένα απόσπασμα στον Στράβωνα, στο οποίο υπήρχε αναφορά σύμφωνα με την οποία η λύση του αινίγματος ίσως να βρισκόταν στην Κεφαλονιά. Η θεωρία του θέλει την ομηρική Ιθάκη να είναι εκεί που βρίσκεται η σημερινή Παλική, το δυτικό κομμάτι της Κεφαλονιάς.»
-από την Καθημερινή

Ανεξάρτητα από αυτά που λένε οι καθηγητές, η λύση θα πρέπει να δοθεί στον ΟΗΕ. Όταν ο κ. Μάθιου Νίμιτς τελειώσει με το Μακεδονικό τότε μπορεί να αναλάβει αυτή την υπόθεση. Ίσως η Παλική να συμφωνήσει σε μια σύνθετη ονομασία, όπως, Νέα Ιθάκη ή Δυτική Ιθάκη ή Δε γουστάρουμε τσου Αργοστολιότες Ιθάκη. Πάντως, αν δεν βρεθεί λύση στο όνομα είναι σίγουρο ότι η Ιθάκη θα ασκήσει βέτο στην ένταξη της Κεφαλλονιάς στην υπερνομαρχία Ιονίων Νήσων.

Σχέδιο Μάρσαλ #2

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 24/3/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Ζητούνται Βινιέρηδες


«Όταν οι Δημοτικοί Σύμβουλοι (της Λειβαθούς) μαζεύτηκαν στην αίθουσα για να ξεκινήσει η συνεδρίαση, τα μέλη του ΠΑΜΕ με το πανό κατέκλυσαν την αίθουσα και για αρκετή ώρα με συνθήματα δεν άφηναν να ξεκινήσει η συνεδρίαση.»
- είδηση

Κάπου θα πρέπει να υπάρχει αυτός ο νόμος που λέει ότι όταν δεν σου αρέσει μια συνεδρίαση ή το αντικείμενο της ή το επικείμενο αποτέλεσμα της, τότε έχεις το δικαίωμα με κραυγές και πανό να την διακόπτεις. Γιατί για το ΠΑΜΕ σε μια ευνομούμενη δημοκρατική πολιτεία αν πιστεύεις ότι αυτά που πρεσβεύεις είναι αναγκαία και δίκαια τότε αυτό σου δίνει αυτόματα το δικαίωμα να καταπατείς την όποια διαδικασία αν αυτό προωθεί τους στόχους σου.
Αυτή δεν είναι η λογική της δημοκρατίας και δεν είναι η λογική με την οποία μπορεί να επιβιώσει και να λειτουργήσει μια δημοκρατία. Δυστυχώς όμως είναι ένας τρόπος σκέψης και δράσης που με την σιωπή και την ανοχή μας έχουμε νομιμοποιήσει. Έτσι καθημερινά στην Ελλάδα επιβάλλονται αυτές οι μίνι δικτατορίες όλων αυτών που στο όνομα των διεκδικήσεων τους, διακόπτουν συνεδριάσεις, καταλαμβάνουν κτίρια, μπλοκάρουν δρόμους, ξυλοκοπούν και προπηλακίζουν διαφωνούντες
Το δημοτικό συμβούλιο της Λειβαθούς δεν συνεμορφώθην προς τας υποδείξεις και οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ επενέβησαν και επέβαλαν την ‘τάξη’. Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη όπως το ορίζει το ΠΑΜΕ και οι ισχύοντες νόμοι είναι αυτοί της αρεσκείας του ΠΑΜΕ.
Πολλές φορές οι δικτατορίες επιβάλλονται απότομα και απροκάλυπτα (βλέπε 21η Απριλίου.) Άλλες φορές όμως, έμμεσα, υπόγεια και καθημερινά ένας συνωστισμός μικρών δικτατοριών, αργά αλλά σταθερά, διαβρώνει το δημοκρατικό ήθος ώσπου μια μέρα κανένας δεν ξέρει και δεν θυμάται τι πραγματικά σημαίνει δημοκρατία.

«Σπύρος Ματιάτος στο Δ. Σ. του Νοσοκομείου Αργοστολίου.»
-Από την ΠΕΝΑ

Πρόεδρε και συχωριανέ Ματιάτε τώρα που θα είσαι στο Δ. Σ. του Νοσοκομείου θα σου πρότεινα το εξής: να μεταφερθεί το νοσοκομείο στην περιοχή Ομαλών. Τοποθετώντας το δίπλα στον Άγιο Γεράσιμο θα πετυχαίνετε τους κυβερνητικούς στόχους στον τομέα της υγείας που βασίζονται στο τρίπτυχο: Τάμα – Νοσηλεία – Κηδεία.

«Όλα ξεκίνησαν την 21η Μαρτίου του 1984 με την σύσταση της προσωπικής επιχείρησης «Νίκος Βινιέρης - Επισκευές, εγκαταστάσεις και εμπορία ψυκτικών μηχανημάτων», με έδρα την πλατεία Καμπάνας στο Αργοστόλι. Οι πρώτες δραστηριότητες ήταν οι κατασκευές ψυκτικών θαλάμων, το εμπόριο συστημάτων κλιματισμού και ψύξεως και το serνice όλων αυτών.»
- είδηση

Όλα τα καλά αρχίζουν με δυσκολίες, σκληρή δουλειά και ανάληψη ρίσκου. Ο Νίκος Βινιέρης με την επιχειρηματικότητα του καθημερινά προσθέτει στον κοινωνικό πλούτο. Αν ποτέ η Ελλάδα ορθοποδήσει αυτό θα οφείλετε σε ανθρώπους όπως ο κ. Βινιέρης.

«3.710 συνδικάτα για 500.000 μισθωτούς .Δυσανάλογα πολλά σε σχέση με όσους εκπροσωπούν, έχουν εξελιχθεί σε κομματικά παρακλάδια χρηματοδοτούμενα από το το κράτος.»
-από την Καθημερινή

Εγώ θα πρότεινα ο αριθμός των συνδικάτων να αυξηθεί στις 500.000, δηλαδή κάθε μισθωτός και συνδικάτο. Θα είχαμε τουλάχιστον τρία οφέλη:

1) Αυτόματα θα αυξανόταν ο αριθμός των προέδρων κατά 496.290. Αυτό θα ήταν μια νέα και σημαντική προοδευτική κατάκτηση.

2) Επιτέλους όλες οι αποφάσεις θα ήταν ομόφωνες

3) Θα μπορούσε να συνδυαστεί καλύτερα η ταξική πάλη με τις προσωπικές ανάγκες κάθε μέλους. Έχεις να πας ένα σύντομο ταξίδι; Τράβα μια 48ωρη. Αρχίζει το ευρωπαϊκό; Τράβα μια κυλιόμενη 24ωρη.

" Έχω πέσει και εγώ θύμα του Διαδικτύου. Πριν από πολύ καιρό κάποιοι διοχέτευσαν βίντεο με προσωπικές στιγμές μου στο Ίντερνετ. Δεν ήταν ένα και δύο, ήταν αρκετά βίντεο που είχα γυρίσει με δικούς μου ανθρώπους.»
-Τζούλια Αλεξανδράτου

Κυρία Αλεξανδράτου δεν είστε θύμα του διαδικτύου, είστε θύμα του εαυτού σας. Αν τα
βίντεο δεν ήταν ένα και δυο αλλά αρκετά και τα γυρίσατε όχι με έναν ή δύο αλλά με αρκετούς ‘δικούς' σας ανθρώπους τότε δεν μιλάμε για προσωπικά βίντεο αλλά για κινηματογραφικές παραγωγές.
Το ότι διαφημίζεται και προσθέτετε τα δικά σας σκουπίδια στη μεγάλη χωματερή του δημόσιου βίου με τόση ευκολία και χωρίς την παραμικρή αίσθηση ντροπής αυτό σημαίνει ότι έχετε ρίξει την αξιοπρέπεια σας πολύ χαμηλά – ίσως κάπου χαμηλότερα και από το δολάριο.

«Ξενώνας ηλικιωμένων μέσα στο νεκροταφείο!»
-από την ΠΕΝΑ

Τι σου κάνουν οι άνθρωποι για να γλιτώσουν τα μεταφορικά. Με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια . Ξενώνας ηλικιωμένων Ιθάκης: άμεση παραλαβή και παράδοση.

Σχέδιο Μάρσαλ #1

[Πρωτοδημοσιεύθηκε στην ΠΕΝΑ στις 19/3/08. Η στήλη δημοσιεύετε κάθε Δευτέρα στην ΠΕΝΑ]

Δηλαδή κάτι σαν Αλέξης Τσίπρας: το παρελθόν που έκανε μπότοξ.


«Ο χρηματιστηριακός νεοπλουτισμός και η τεχνολογική υπερδύναμη καλπάζουν με συστηματικές μεθόδους επιβολής. Ο σύγχρονος καλλιτέχνης ανθίσταται με το έργο του στην ισοπέδωση και την αλλοτρίωση. Ζεί μιά συνεχή αισθητική επανάσταση που αφυπνίζει το κοινό.»
-Από την διάλεξη του Κώστα Ευαγγελάτου, Η Τέχνη στην Εποχή μας.

Παραφράζοντας τον Βίκτωρ Ουγκώ θα έλεγα ότι τίποτε δεν είναι πιο δυνατό από μια ιδέα που ο καιρός της έχει έλθει, παρέλθει και που έχει γίνει καθεστώς. Δεν εξηγείτε αλλιώς η εμμονή του κ. Ευαγγελάτου - και πολλών άλλων - σε κλισέ της δεκαετίας του 70. Η πιο δυνατή ιδέα είναι αυτή στην οποία επιμένεις έστω και αν η πραγματικότητα συνεχώς σε διαψεύδει. Ο σύγχρονος καλλιτέχνης του κ. Ευαγγελάτου δεν αφυπνίζει κανέναν, απλά επαναλαμβάνει αυτά που ακούμε καθημερινά στις τηλεοράσεις, ραδιόφωνα και εφημερίδες. Αυτά που διδάσκονται οι μαθητές εντός και εκτός σχολείου. Στη χώρα όπου οι δημόσιοι υπάλληλοι ξεπερνούν το 1 εκατομμύριο και το μερίδιο του κράτους στην οικονομία υπερβαίνει το 60%, ο ''χρηματιστηριακός νεοπλουτισμός'' και συναφή ιδεολογικά παρασκευάσματα παραμένουν οι έμμονες φοβίες μας.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι έχουμε δημιουργήσει ένα τρόπο ζωής σε πλήρη αρμονία με το σύστημα ιδεών που εκφράζει ο κ. Ευαγγελάτος. Η όποια πραγματική αλλαγή θα μας ερχόταν δύσκολα. Τι θα κάναμε δίχως τις συνεχείς απεργίες, βανδαλισμούς, επεισόδια και άλλες παρόμοιες προοδευτικές κατακτήσεις; Τι θα κάναμε στον ελέθευρο χρόνο μας αν δεν υπήρχε η γραφειοκρατεία να μας βρίσκει ασχολίες; Πως θα μπορούσαμε να ζούμε σε μια Ελλάδα χωρίς μηνιαίες συναυλίες προς τιμήν του Μίκη Θεοδωράκη;

Είναι καλύτερα να βαφτίζουμε αυτό που είχαμε και θα έχουμε ως καινούργιο. Δηλαδή κάτι σαν Αλέξης Τσίπρας: το παρελθόν που έκανε μπότοξ.

«Θέλουμε ψυχή και μυαλό»
-Αλέκος Καλαφάτης για το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.

Αν τα θέλετε όλα αυτά, όλο και κάποιο κοινοτικό κονδύλι θα υπάρχει που θα καλύπτει και αυτή την ανάγκη. Ίσως όλοι οι σύνεδροι του ΠΑΣΟΚ θα μπορούσαν να μετάσχουν σε ένα σεμινάριο επανακατάρτισης του ΕΟΜΜΕΧ. Θα κερδίζατε πόντους σε ψυχή και μυαλό και σε αντιδιαστολή με την μακρόχρονη παραμονή σας στην εξουσία θα προσφέρατε επιτέλους κάτι στην χώρα.

«ΟΥΚ ΟΛΙΓΕΣ εισηγήσεις για να μην καλέσει τον Αλέξη Τσίπρα στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δέχτηκε ο Γιώργος Παπανδρέου. Η συλλογιστική των εισηγουμένων ήταν ότι ο αποκλεισμός του προέδρου του ΠΑΣΟΚ από το συνέδριο του ΣΥΝ «μας απελευθερώνει». Ωστόσο, ο Γιώργος το έβλεπε διαφορετικά. Και κάλεσε όχι μόνο τον Τσίπρα, αλλά και τον Αλαβάνο .»
-απο ΤΑ ΝΕΑ

Μάλλον τους ήθελε και τους δυο για να τους δώσει τα κλειδιά του μαγαζιού. Δεν μπορείς να το αφήνεις ορθάνοιχτο με τόση εγκληματικότητα.



«Αισθανόμαστε την υποχρέωση απέναντι στο καταναλωτικό κοινό...»
- ΓΕΝ.Ο.Π.–Δ.Ε.Η. ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ

Εγώ πάντως δεν αδικώ τους εργαζόμενους της ΔΕΗ. Δεν το λέω αυτό αποκλειστικά και μόνο επειδή μένω στο εξωτερικό και η ροή του ρεύματος είναι συνεχής. Απλά πιστεύω ότι οι εργαζόμενοι της ΔΕΗ βρίσκονται σε μια απεργία διαρκείας. Είναι κάτι που το καταλαβαίνεις κάθε φορά που ανοίγεις τον λογαριασμό που σου στέλνουν ή όταν χρειάζεσαι την εξυπηρέτηση κάποιου στην ΔΕΗ για το οτιδήποτε. Αυτό που συμβαίνει τώρα δεν είναι οι απεργιακές κινητοποιήσεις αλλά το αποκορύφωμα των απεργιακών κινητοποιήσεων. Οι απεργίες της ΔΕΗ είναι ολοχρονικές, καθημερινές, ασταμάτητες.

Σας παραθέτω ορισμένα στοιχειά που θα φωτίσουν την υπόθεση:
1) Η ΔΕΗ είναι ένα κρατικό μονοπώλιο που είναι υποχρέωση σας να το συντηρείτε
2) Ως μονοπώλιο έχει την ευχέρεια να σας επιβάλει ότι τιμές θέλει και να σας παράσχει ότι υπηρεσίες όποιας ποιότητας καθορίζει.
3) Βέβαια αν δεν υπήρχε αυτό το κρατικό μονοπώλιο θα ήταν μεγάλη απώλεια για τη χώρα. Δείτε την καταστροφή που υπέστη το έθνος με την ιδιωτική κινητή τηλεφωνία.

Επειδή ζείτε σε μια ευνομούμενη και δημοκρατική πολιτεία, αν δεν σας αρέσει η υπάρχουσα κατάσταση, πάντα έχετε το εξής ένα δικαίωμα: μετανάστευση.

«ΔΕΗ: Έκκληση να περιοριστεί η κατανάλωση»
-τίτλος της Καθημερινής

Καταναλωτές: Έκκληση να περιοριστεί η εκμετάλλευση


«Από τη μεταρρύθμιση δεν θα εξαιρεθεί κανείς.»
- Φάνη Πάλλη-Πετραλιά

Κανένας δεν εξαιρείται της μεταρρύθμισης εκτός βέβαια από το ίδιο το ασφαλιστικό σύστημα. Η μεταρρύθμιση του οποίου αναβάλλεται για την επαύριο. Ο Μίμης Ανδρουλάκης υπολογίζει το χρέος του συστήματος στο 300% του ΑΕΠ αλλά τέτοιες λεπτομέρειες δεν πτοούν μια δυναμική, αποφασιστική και γενναία κυβέρνηση που έχει πάρει την σκληρή απόφαση να μεταθέσει το ζήτημα στους επόμενους.


«Αποχετευτικό Παλικής – Δ.Δ. Σουλάρων» προϋπολογισμού 2.250.000,00 € του Νομού Κεφαλληνίας και Ιθάκης. Το έργο περιλαμβάνει την κατασκευή εσωτερικού δικτύου ακαθάρτων συνολικού μήκους 1.700,00 μ.μ.»
-Ανακοίνωση

Όποιος λέει ότι σήμερα η πολιτική δεν προσφέρει διεξόδους ψεύδεται.

Sarkozy’s End

No it’s not the political end of Nicolas Sarkozy. The local election results as discouraging as they are, they are neither the cause nor the origin of Sarkozy’s decline. If someone wanted to trace the present difficulties and future failures of Sarkozy one has to look back at his political campaign for the presidency.

In the TV debate before the second round for the presidency Sarkozy said in his opening statement that he wanted “to be a president of the republic who is committed first of all to results. I want results. No more talk, no more declarations of virtual rights but promises to the French of rights that will become a reality: Results.”

This is the basis and the starting point of Sarkozy’s end as a political reformer and a transformative force for a new France. The statement about “results” points to a misunderstanding about France’s source of discontent; France does not face a managerial problem but a philosophical one. Συνέχεια

Why I Am No Longer a 'Brain-Dead Liberal'

An election-season essay

by David Mamet

John Maynard Keynes was twitted with changing his mind. He replied, "When the facts change, I change my opinion. What do you do, sir?"

My favorite example of a change of mind was Norman Mailer at The Village Voice.

Norman took on the role of drama critic, weighing in on the New York premiere of Waiting for Godot.

Twentieth century's greatest play. Without bothering to go, Mailer called it a piece of garbage.

When he did get around to seeing it, he realized his mistake. He was no longer a Voice columnist, however, so he bought a page in the paper and wrote a retraction, praising the play as the masterpiece it is.

Every playwright's dream.Συνέχεια

Οι επιτήδειοι και η αναδιανομή

Tου Πασχου Μανδραβελη

Διαμαρτύρονται –και εν πολλοίς δικαίως– οι εργαζόμενοι για τη διαχείριση των αποθεματικών τους που έκανε μέχρι σήμερα το κράτος. Καταγγέλλουν τα μύρια όσα: Οτι τα δικά τους χρήματα χρηματοδοτούσαν την ανάπτυξη (όταν ήταν αναγκασμένοι να τα καταθέτουν άτοκα στις τράπεζες), ότι δικά τους λεφτά παίχτηκαν στη Σοφοκλέους κατά τη διάρκεια του χρηματιστηριακού πυρετού, ότι λεηλατήθηκαν διά των δομημένων ομολόγων, ότι έγιναν καλώδια της ΔΕΗ ότι, ότι, ότι...

Δεδομένων αυτών των καταγγελιών είναι προφανές πως οι εργαζόμενοι μισόν αιώνα τώρα εμπιστεύονται τις οικονομίες των σε ένα κράτος–μπαταχτσή. Αυτό που δεν διστάζει να κλέβει από τους γέροντες (δίνοντάς τους πενιχρές συντάξεις) για να τα δίνει είτε σε αεριτζήδες επιχειρηματίες (με χαμηλότοκα δάνεια) είτε σε κομματικά λαμόγια διά των δομημένων ομολόγων. Το ερώτημα, λοιπόν, είναι γιατί επιμένουν να διαχειρίζεται τα λεφτά τους ένας μπαταχτσής; Γιατί δεν ζητούν κάποιου τύπου διαζύγιο ώστε να υπάρχουν καλοί λογαριασμοί και τελικά καλοί φίλοι; Συνέχεια

Σκέψεις ενός καλλιτέχνη

Του Γιώργου Κακή

Κάθε φορά, το πέρασμά και η επαφή μου με την Κεφαλλωνιά, μου ξυπνάνε μνήμες και εικόνες ανθρώπων, που στην αύρα τους καθρεπτίζεται ο χαρακτήρας του νησιού.


Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια τον διευθυντή κ. Ηλία Τουμασάτο και το προσωπικό της Κοργιαλενείου Βιβλιοθήκης και του Κοργιαλένειου Ιστορικού και Λαογραφικού Μουσείου Αργοστολίου για τις ευχές τους με αφορμή τις πρόσφατες γιορτές και με την ευκαιρία αυτή, ανταποδίδοντας κι εγώ να επισημάνω τον σημαντικό ρόλο του Κοργιαλένειου Ιδρύματος και να θυμηθώ την συνεργασία μου τόσο με τον αείμνηστο Μαράκη (Μαρίνο Φωκά Κοσμετάτο Γκεντιλίνη) – Δήμαρχο Αργοστολίου και διευθυντή της Βιβλιοθήκης επί σειρά ετών – όσο και με την σύζυγό τους, επίσης αείμνηστη Σιόρα Ελένη, αποδίδοντας τιμή στη μνήμη τους.

Πνεύμα εφήβου (πλησίαζε τα 90 τότε) και άλκιμο ενεργητικότητα συνάντησα στο πρόσωπό του, όταν του πρότεινα το σχέδιο «Όπερα», το οποίο προέβλεπε την κινηματογραφική προβολή στο χώρο της βιβλιοθήκης επιλεγμένων έργων όπερας με παράλληλη ενημέρωση, διαλέξεις στα σχολεία, πράγμα που έγινε εφικτό με την έγγραφο προτροπή της Νομαρχίας και την συνεργασία των συλλόγων καθηγητών, διδασκάλων, γονέων και κηδεμόνων.

Για όσο διάστημα κράτησαν οι προβολές, ο Μαράκης Κοσμετάτος μου παρείχε τη μηχανή προβολής, μέρος των ταινιών, την εμπειρία του, τον σοφό του λόγο. Μια αφανής εργασία που παρακολούθησε με συγκίνηση η παλαιά φρουρά των μυημένων – όπως ο αείμνηστος Σπύρος Φωκάς – και που καλλιέργησε μυστικά τις ψυχές των νέων Κεφαλλήνων παίδων που θέλουν να διατείνονται ότι έχουν σχέση με το κομμάτι εκείνο της παράδοσης τους που αφορά στον λυρισμό και την όπερα.

Παρόμοια συνεργασία – ίδιο πνεύμα αιωνίου νεότητας – με την ανάθεση πραγματοποιήσεως πολιτισμικής δραστηριότητας, είχαμε και με την Σιόρα Ελένη του Λαογραφικού Μουσείου.

Αιωνία η μνήμη τους!

Και το λέω με τη βεβαιότητα ότι ακόμη και το ενδεχόμενο λάθος τους μέσα στη ζωή, έβγαλε εν τέλει σωστό! Κι αυτό γιατί είχαν πάθος μεγάλο για τη ζωή και για την ομορφιά.

Η Κοργιαλένειος σήμερα; Για να πω αυτό που σκέπτομαι θα’θελα να αναφερθώ στον πριν λίγες εβδομάδες θάνατο του Μωρίς Μπεζάρ και μια δήλωσή του που παρουσίασε ο Αλέξης Κωστάλας στην κρατική τηλεόραση. Αυτό που μου έκαμε εντύπωση είναι ότι ο διάσημος, επιτυχημένος και πάμπλουτος χορευτής και χορογράφος Μπεζάρ, με μεγάλη οξύνοια και τιμιότητα, μας είπε ούτε λίγο ούτε πολύ «ότι δεν πρέπει παρ’ όλα αυτά να γελιόμαστε για το ότι η εποχή αυτή είναι βαθειά παρακμιακή, με μάζες φτωχών ή πλουσίων να παραπαίουν στον λαϊκισμό και την ευτέλεια, χωρίς να κοινωνούν το αγαθό της τέχνης και της ομορφιάς. Κρύβει όμως – συνέχισε – κάθε τέτοια εποχή μέσα της, τους θεματοφύλακε. Τον καταλύτη δηλαδή εκείνο, που σαν σπέρμα ευεργετικό θα μπολιάσει την επόμενη, την μεγάλη εποχή.»

Και ακριβώς λοιπόν νοιώθω την Κοργιαλένειο ως έναν από αυτούς τους θεματοφύλακες!

Το 2007 ήταν έτος Διονυσίου Σολωμού. Έχοντας δεχθεί μια παραγγελία του Συλλόγου Επτανήσιων στην Αττική, για διοργάνωση μιας μεγάλης εκδήλωσης στο θέατρο του Αμερικάνικου Κολλεγίου για τον Σολωμό, χρειάσθηκε στη διάρκεια των θερινών μου διακοπών στην Κεφαλονιά, κάποια απογεύματα να πάω στην Κοργιαλένεια για να μελετήσω το υλικό. Μια ευτυχής συγκυρία ήταν η συνεργασία που θα είχαμε για την εκδήλωση με την Ράνια Βισβάρδη του τρίτου προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας – μουσικός και μια από τις πιο παλιές συνεργάτιδες του Μάνου Χατζιδάκι – η οποία ως Ζακυνθινιά βρισκόταν τον ίδιο καιρό στη Ζάκυνθο και ήρθε στην Κεφαλονιά για να συνεργασθούμε. Έτσι η εκδήλωση για τον επιφανή Έλληνα επτανήσιο Διονύσιο Σολωμό, γεννήθηκε σε Ιόνια νερά, ανάμεσα Κεφαλλωνιάς και Ζακύνθου. Πήγαμε και με την κυρία Βισβάρδη στην Κοργιαλένειο να δούμε το υλικό. Και το υλικό ήταν ο Σολωμός, για τον οποίο ο Χατζιδάκις στο βιβλίου του «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι» λέει πως “είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας ποιητής, άγνωστος στην Ελλάδα και στους Έλληνες”!!!

Ένα λοιπόν απόγευμα στην Κοργιαλένειο, πηγαίνοντας στο μέρος της σωματικής ανάγκης, που βλέπει στην αυλή του διπλανού παλαιικού προσεισμικού αρχοντικού, δεύτερου μες τ’Αργοστόλι – μετά του Κοσμετάτου – που επέζησε, είδα, εκεί να κάθεται η Χρυσούλα. Η Χρυσούλα Καρτσωνάκη – όλοι τη γνωρίζουμε – η Οικοδέσποινα, η Πολύτεκνος. Θα σας πω το πώς την είδα, μ’αυτό που ακολούθως γυρνώντας στην κυρίως αίθουσα της Κοργιαλενείου, έγραψα:

«Εδώ στον Κοργιαλένειο Οίκο/ όπου των βίβλων και της μνήμης τα θηκάρια βρίσκοντα/ σε λουτρό της ανάγκης μπαίνοντας/ είδα απ’το παράθυρο/ γυναίκα της Κεφαλλωνιάς την Χρυσούλα/ στην αυλή της να κάθεται/ στον έρμο κήπο της/ σαν πάνω σε ερείπια σεισμών/ όπου δεν έχουν στ’αλήθεια φύγει/ μένουν εδώ και περιμένουν/ και μέσα τους/ είδα τη Χρυσούλα Βασίλισσα/ μ’όλη της την ομορφιά να χάσκει/ και είδα την Κεφαλλωνιά/ μ’όλα τα θεριά να τρώγουν απ’τις σάρκες της/ κι αυτή να μένει/ Βασίλισσα.

30 Αυγούστου 2007, Αργοστόλι»

Συγχωρέστε με αν σας πολυλόγησα. Τα γράφω αυτά με τη συνείδηση του ότι σε λίγο – έστω κι αν αυτό το λίγο είναι 70 ή 100 χρόνια – θα’χουμε φύγει τόσο από την Κεφαλλωνιά όσο και από τη γη και με την βεβαιότητα πως κανείς μας δε θα μπορέσει να ξεγελάσει κανέναν – όσο κι αν πειστικά, τα ανθρωπίνως κατανοητά, τεχνάσματα του – για το ποια ακριβώς αύρα θ’αφήσει πίσω του φεύγοντας. Εύχομαι εν τούτοις να πραγματοποιηθεί σε όλους το φως για το οποίο μιλάει ο Σολωμός στο έργο του:

“…Άστραψε φως κι εγνώρισεν ο νιος τον εαυτό του…”. “…Φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη και το χάρο…”


Εύχομαι ευφορία και πανσπερμία.

Γεώργιος Π. Κακής Κωνσταντινάτος

Ηθοποιός, Σκηνοθέτης, Εικαστικός

kakis111@gmail.com

In Cuba, ignorance in amber

By George Will

The letter from a 12-year-old to "my good friend Roosvelt" [sic] is dated Nov. 6, 1940, one day after FDR won a third term. Saying he is "very happy" FDR won, he adds: "If you like, give me a ten dollars bill green american." The letter, an enlarged copy of which is on display in the National Archives, ends: "Good by. Your friend, Fidel Castro."

Young Castro with his hand out prefigured his role in political history. Until its spell was broken, Marxism mesmerized millions by promising to solve mankind's economic problem — abundance without the alienation caused by work, the French word for which is travail. Instead, Castro created mendicant Marxism, making Cuba dependent on huge subventions from the Soviet Union, which paid eight times the market price for sugar and in the process purchased young Cuban men to fight in various "wars of liberation." When Russia withdrew its aid, Cuba's economy quickly shrank 35 percent, more than the U.S. economy contracted (26.5 percent) in the Depression. Cuba under communism had to import sugar. Today, Hugo Chavez's Venezuela provides $4 billion of oil to a Cuba that has a gross domestic product of $45 billion. Συνέχεια

Χθές, Σήμερα, Αύριο

Ο βουλευτής Κεφαλλονιάς τρέχει…. ή μήπως κάποιοι τον τρέχουν και δέν θα έπρεπε;

του Ναπολέοντα Λιναρδάτου

Είναι πράγματι ενδιαφέρον κάποιος να δει πόση δουλειά τραβάει ο τοπικός μας βουλευτής. Μόνο και μόνο να γράφεις τις ανακοινώσεις των δραστηριοτήτων του θέλεις μια τετραετία.
Δεν ειρωνεύομαι, είναι πολύ δουλεία. Αν υπήρχε μια κάμερα να παρακολουθεί τον κ. Παρίση θα τον βλέπαμε να ανεβοκατεβαίνει σκάλες υπουργείων, να συναντά ψηφοφόρους, φορείς, παράγοντες, κτλ.

Τρέχει ασταμάτητα ο κ. Παρίσης γιατί όλα τα περιμένουμε από το κράτος. Το κράτος θα φτιάξει τον τουρισμό, την παιδεία, τα νοσοκομεία, την οικονομία, τα πάντα- εντός, εκτός και επί τα αυτά. Οι ψυχολόγοι λένε ότι εξυπνάδα είναι η δυνατότητα να μαθαίνεις από την εμπειρία σου. Εμείς για δεκαετίες τώρα έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας στον κρατισμό. Δεν μας βγαίνει, αλλά επιμένουμε. Συνέχεια

Could You Spare Me 16 Billion Euros?

If you were spending 16 billion euros a year, would you like to know where the money goes? The nominally conservative government of Greece, after being in power for four years, has reached the point now that perhaps it’s time to look into it. Especially since that 16 billion represents something that approaches a fifth of its annual budget. Συνέχεια